‘Vaak zijn onze klanten heel erg degelijk’

Rebecca van der Wurff (29) heeft een bedrijf in erotische lingerie. Henk Ganzinga (47) helpt mee en werkt ’s nachts in het casino. „Lingerie moet mooi en spannend zijn, maar niet tacky.”

Rebecca draait graagdeep house in haar vrije tijd.Henk traint voor de Strong Viking Run. Foto David Galjaard

Henk: „Het idee kwam toen we op onze boot op het Nieuwe Meer lagen. We zaten in het zonnetje te brainstormen. Ik ben wel een denktank.”

Rebecca: „Ik was net begonnen aan een minor ondernemerschap. Vlak daarvoor hadden wij een relatie gekregen. Ik ging op zoek naar spannende lingerie. Ik vind dat heel mooi, en je houdt het ook spannend. Maar dan kwam ik uit op de Wallen, of bij zeg maar de minder chique winkels. Een beetje tacky. Je hebt natuurlijk van die standaardmerkjes, waar de functie van de bh voorop staat, maar ik wilde echt iets spannends.”

Henk: „En het moest ook een mooi product zijn.”

Rebecca: „Vaak zijn onze klanten heel degelijk. Je denkt dat het juist de vrouwen zijn met veel geld of hoge hakken, helemaal niet. Erotiek is uiteindelijk iets waar je een beetje fantasie voor moet hebben.

„Ik ga naar de lingeriebeurs, niet naar de erotiekbeurs. Het zijn ook couturiers die dit maken, echte designers. Je haalt het niet bij de groothandel. We hebben bijvoorbeeld Paul Seville, die maakt ook ontwerpen voor de shows van Karl Lagerfeld. Wij hebben hier allemaal bondage, maskers en korsetten van hem. En zweepjes van paardenhaar. Linda en Vogue komen vaak shoppen voor shoots.”

Henk: „Niet alles is kinky. Sommige dingen zien er heel chique uit.”

Rebecca: „Je zit in Amsterdam, niet in een dorp. Je omgeving zoek je er ook op uit.”

Het casino is een klein dorp

Henk: „Ik werk op de afdeling security. Er hangen driehonderd camera’s. Het casino is net een klein dorp, waar af en toe kleine diefstalletjes plaats vinden. Mensen die toch naar binnen willen, ook als ze een verbod hebben. Ik werk heel onregelmatig.”

Rebecca: „Mijn week is nooit hetzelfde, dat ligt ook aan zijn nachtdiensten. Ik werk wel vaak weken van honderd uur. Vorige week was ik in Frankrijk, kant uitzoeken voor de eigen collectie. In Calais heb je plekken waar je nog het mooie oude kant hebt, wij gebruiken kant van dezelfde fabriek die Chanel gebruikt.”

Henk: „Ik spreek mensen aan met een gokverslaving. Als we hun gedrag zien veranderen, of er komen signalen van de werkgever, confronteer ik mensen. Ik zit op een afdeling van bijna alleen maar oud-politieagenten. We hebben twee diensten: van half twaalf ‘s ochtends tot half acht ’s avonds, of van half acht ’s avonds tot vier uur ’s nachts.”

Rebecca: „Dus zo vaak eten we niet samen.”

Henk: „Ik werk gemiddeld vier dagen per week.”

Rebecca: „Voorheen meer. Ik was ooit croupier naast mijn studie, zo hebben we elkaar leren kennen. Ik stond achter de tafel. Blackjack, poker. In die tijd betaalde het 16 euro per uur, dat was voor een student echt veel. En ik hield wel van een spelletje.”

Hij is heel geëmancipeerd

Henk: „Ik leef meer ’s avonds en ’s nachts, dat komt ook door het werk. Ik kom vaak om vier uur of kwart over vier thuis. Dan is het toch wel twaalf uur dat ik wakker word. De laatste tijd probeer ik wel een uur te sporten per dag: fitness of hardlopen.”

Rebecca: „Hij gaat de Strong Viking Run doen.”

Henk: „Mijn neefje heeft me ingeschreven. 24 oktober gaan we 90 kilometer rennen en over heel wat hindernisjes klauteren.”

Rebecca: „Wat leuk! Voor hem, haha.”

Henk: „Ik ga wel met de auto naar het werk. Ik eet ook op mijn werk, om half acht.”

Rebecca: „Hij doet ook het huishouden, de boodschappen.”

Henk: „Ik ben een geëmancipeerde man.”

Rebecca: „Ik sta op tussen zes en half acht. Als ik thuis heb geslapen, pak ik de racefiets naar kantoor. Ja, ik wel. Dan ga ik er heel zachtjes uit, pak ik mijn racepak, en stap ik onopgemaakt op de fiets. Op kantoor is een douche. Mijn make-up ligt er, de kleding die ik in de winkel draag. Daar heb ik mijn ochtendritueel. Het is heel zen. De stad wordt wakker, de zon komt op. Gemiddeld ben ik hier om acht uur. Dan ga ik douchen, ontbijten en daarna heel zen aan het werk. We zien elkaar dus niet heel veel. Twee weekenden per maand houden we voor elkaar vrij. Dan gaan we leuke dingen doen.”

Lekker zwemmen

Henk: „We pakken ook wel eens de boot op maandagmiddag.”

Rebecca: „Dan liggen we op het Nieuwe Meer. Lekker zwemmen. Ik vind het ook heel leuk om te draaien. Dj-en ja. Van deep house krijg ik een lekker gevoel. Toen ik het bedrijf startte, stelde ik de aankoop van draaitafels steeds uit. In december heb ik ze van hem voor mijn verjaardag gekregen. Elke avond zit ik er achter. Gewoon, alleen maar oefenen. Koptelefoontje op, en af en toe even af – sorry buren. Morgenavond had ik eigenlijk met vriendinnen afgesproken, maar dat heb ik toch verzet zodat ik even lekker een paar uurtjes kan draaien. Heel vaak, als we een festivalletje hebben gehad, komen de draaitafels daarna weer tevoorschijn. Die van mij kunnen ook mee op de boot. Laatst met de gaypride, stelde ik voor om ze mee te nemen. Dan zegt hij: iedereen heeft daar muziek, jij draait er doorheen en dan trek je weer de aandacht. Dat is dan weer het verschil tussen ons. Hij houdt het liever bij zichzelf.”