Horrorbaan verwelkomt McIlRoy en de nieuwe Tiger Woods

De zon komt op boven het pokdalige gezicht van Whistling Straits' "duivelse" hole 18: Dyeabolical. Foto Kohler Media

Het grootste sportevenement van dit weekend wordt gehouden op een ongewoon akelige plek. Duivels, spookachtig. Er zijn moerassen, mistbanken en rattenholen. Welkom bij de laatste golfmajor van het jaar.

Waarom zijn de majors zo major? Het zijn toernooien met de langste geschiedenis en worden gehouden op golfbanen die behoren tot de lastigste op aarde. De mediahype, en daarmee de mentale druk, is er groter dan bij elk ander golftoernooi en dus doe je er eigenlijk pas écht toe als je een van de vier koningsnummers wint. Prima te vergelijken met de vier grandslams in het tennis.

Jordan Spieth, onthoud die naam

Dit weekend is al weer de laatste golfmajor van dit jaar, het PGA Championship in Amerika. Nummer 1 van de wereld en titelverdediger Rory McIlroy is net op tijd fit maar opende de afgelopen twee dagen wat roestig, Tiger Woods hoopte in bange dagen maar hij presteert opnieuw ver ondermaats. Tijd om te wachten op de gevallen superster is er niet: er is een new kid on the block.

De golfsport behandelt Woods met veel respect. Hij is gezien zijn recente palmares nog welkom op alle toernooien. Nog wel. Maar stilstaan bij de vrije val van Tiger kan simpelweg niet. De 22-jarige Jordan Spieth klopt sinds dit jaar namelijk niet op de deur, hij heeft ‘m reeds ingetrapt. Twee van de drie voorgaande majors schreef hij dit jaar al op z’n naam. Precies twee jaar geleden stond hij 54e op de ranglijst, nu duldt hij alleen nog McIlroy (26) nog voor zich.

P-rounds Sunday and today at Whistling.. Place is incredible! @justinthomas34 and Gary providing the long ball

Een foto die is geplaatst door Jordan Spieth (@jordanspieth) op

Woods hoopt op onwaarschijnlijke opleving

En Tiger? Die kukelde in ruim een jaar tijd van nummer 1 naar plek 278 op de wereldranglijst. Bij de US Open en British Open, de laatste twee majors, haalde hij niet eens de cut en kon hij halverwege het toernooi naar huis.

Hoewel Woods (39) dit jaar nog nergens binnen de top 15 eindigde, leek zijn vorm vorige week terug te keren met z’n beste resultaat van het jaar. Hij had dit weekend op het PGA Championship een uitmuntend resultaat nodig om zich te plaatsen voor de PGA playoffs; een ongekend povere situatie. De Amerikaan speelt binnenkort een extra toernooi in een uiterste poging de playoffs in het najaar te halen want daar zijn tickets voor veel toernooien voor volgend jaar te winnen.

Akelig en onheilspellend

Woods en het Championship wás echter een goede combi gebleken: die major won hij liefst vier, vaker dan welke actieve pro-golfer ook. Jammer voor hem is echter wel dat het PGA Championship niet telkens op dezelfde baan wordt gespeeld. Dan had zo’n statistiek wat meer gezegd. Dit keer wordt het toernooi gehouden op Whistling Straits: niet echt een lekkere baantje om eens rustigjes aan je vorm te werken. Geenszins. The New York Times noemt de baanarchitect die Whistling ontwierp, de reeds 89-jarige Pete Dye, de “mad scientist” van de golfsport.

Want de holes hebben er akelige namen. Onheilspellende titels die verwijzen naar de duivel, pijn, kwelgeesten en zelfs de dood. De helft van de holes ligt op een hoge klif waartegen het water van Lake Michigan klotst.

Foto Kohler Media

De mist kruipt uit Lake Michigan omhoog over hole 8 van Whistling Straits. Foto Kohler Media

Whistling Straits, ontworpen met Keltisch landschap in gedachte, loopt nauwelijks ergens recht. Het is een pokdalig geheel van diepe bunkers en gigantische grasduinen en terpen. De hoogteverschillen en talloze bochten kronkelen om de loslopende Schotse zwartkopschapen heen.

‘absurde plek om een groot kampioenschap te houden’

Toen de baan in 2010 voor het laatst gastheer was van de PGA Championship, schreef The Washington Post dat Whistling Straits “aantrekkelijk doch duivels” is.

“Op sommige toernooien zijn niet de spelers, maar de golfbaan de hoofdrolspeler. En het angstaanjagende Whistling Straits is er zo een. Al met al is het een absurde plek om een groot kampioenschap te houden. Spookachtig geïsoleerd gelegen waardoor het alleen al een martelgang is om er te geraken.”

Dustin Johnson, dit weekend een van de spelers van wie veel verwacht wordt, noemt de baan “visueel zeer intimiderend”. En ook de namen van enkele holes zullen weinig kalmerend werken: Snake, Gremlin’s Ear, Widow’s Watch, Endless Bite, Pinched Nerve en Dyeabolical.

De wind vanaf het meer kan de golfballen zomaar gijzelen in hun vlucht en meer dan eens wordt een golfer er belaagd door een zwerm muggen die gestoord werd door zijn afgezwaaide bal. Je stapt in moerassen, rattenholen en diepe lagen mos. Major-winnaar Graeme McDowell zegt in The Washington Post dat een misslag een “world of pain” betekent. Spelen op Whistling Straits wordt dit weekend volgens hem in potentie “een nachtmerrie-achtige illusie”. “No doubt about it.”

Late evening practice at the #Straits. Place is pure. #nofilter

Een foto die is geplaatst door Graeme McDowell (@graeme_mcdowell) op

De trainingsdagen zagen er prachtig uit onder een blauwe hemel en een fraai zonnetje. Maar dag twee werd gisteren vroegtijdig afgebroken vanwege een “apocalyptische regenstorm”, aldus de PGA organisatie. De vraag is of Lake Michigan en Whistling Straits gedurende de resterende twee dagen qua weer op de PGA Championship die tamme Dr. Jekyll laten terugkeren, of gaandeweg meer ruimte gaan bieden aan Mr. Hyde.

Puike Spieth, ploeterende Tiger, vliegende clubs en flinke regen op dag 2: