Column

Politiek gevoelig: de verborgen vrouw

Zoubida Jalal Zerhouni: onthoud die naam. Ze woont in Den Haag. Is 34 jaar. Heeft een master in business en management. Emigreerde drie jaar geleden „voor de liefde” van Marokko naar Nederland. Knappe vrouw.

Als je Zoubida hoort praten, denk je dat zij hier geboren is. In bijna accentloos Nederlands: „Ik wil graag de politiek in.” Het zou mij niet verbazen als ze in de voetsporen van haar voorbeeld Ahmed Aboutaleb treedt.

Zoubida gidst me door de Haagse Schilderswijk. Bij het Teniersplantsoen houdt zij haar pas in. Rechts een moskee en een ontmoetingscentrum van Milli Görüs. Links een buurtkamer. Tegenover ons een basisschool. „Hier ontmoet ik ze”, zegt Zoubida.

Ze doelt op de ‘verborgen vrouwen’ uit Opgesloten in eigen huis, een recent rapport van het Verwey-Jonker Instituut. Daaruit blijkt dat er in Den Haag 200 tot 250 vrouwen in gedwongen isolement leven. Ze komen alleen hun huis uit als ze naar de huisarts, het consultatiebureau of de school van hun kinderen moeten. Velen worden psychisch of fysiek mishandeld door hun man of schoonfamilie.

Wie zijn de vrouwen, vraag ik Zoubida. Hoe win je hun vertrouwen? Zij benadert hen sinds twee jaar als ‘wijkcontactvrouw’.

Volgens Zoubida is 80 procent van haar doelgroep moslima. De meesten komen uit Marokko en Turkije. Met humor en geduld bouwt ze een vertrouwensrelatie op. ‘Wil je gratis Nederlandse les’, vraagt ze na een paar ontmoetingen.

‘Nee, ik moet schoonmaken.’

‘Alwéér? Waar ben je bang voor?’

‘Ik Nederlands niet goed praten.’

‘Ben je bang voor Nederlanders? Ze eten je niet op, hoor.’

Volgens Zoubida accepteren veel verborgen vrouwen hun situatie ‘omdat God bepaalt’. „Een goede moslima komt in actie, zeg ik dan.”

Volgens Zoubida heeft hun geïsoleerde positie niets met hun geloof te maken heeft. „De vrouwen hebben het zo van hun ouders geleerd. Ik wil er geen etiket op plakken.”

Ze is niet de enige. Want hoewel ook de onderzoekers van het Verwey-Jonker Instituut concluderen dat de meeste verborgen vrouwen van Turkse of Marokkaanse komaf zijn, mag dit niet benadrukt worden. In een interview noemt een van hen het „onnodig stigmatiserend”.

Als ik wil vragen waarom het rapport dan gewag maakt van vrouwen die worden opgesloten door hun partner, op basis van Koraninterpretaties, word ik niet teruggebeld. Politiek te gevoelig?

Wie zich wél uitspreekt is PVV Den Haag. Die stelde vragen aan de voorzitter van de gemeenteraad: ‘Is het u, samen met ons, opgevallen dat de islam niet één keer genoemd wordt in het in opdracht van de gemeente opgestelde rapport, terwijl de islam, welke vrouwenonderdrukking in haar achterlijkheid voorschrijft, aantoonbaar het probleem is?”

Met dat soort teksten krijg je de vrouwen hun huis niet uit. „Ze moeten verplicht worden taalcursussen te volgen”, vindt Zoubida. „Het is een slechte zaak dat de gemeente twee jaar geleden met de financiering is gestopt.”

Zoubida Jalal Zerhouni is een politica in de dop. Zoals gezegd: onthoud die naam.