Combinaties met potentie, nu al gouden collectief

Nederland loopt voor op schema richting Spelen met Europese titel dressuur voor landenteams in Aken. „Dit bewijst dat wij in de breedte het beste land zijn.”

EK-goud voor Nederland, met (vlnr) dressuurruiters Diederik van Silfhout, Patrick van der Meer, Edward Gal, Hans Peter Minderhoud en coach Wim Ernes. Rechts:Gal op zijn ruin Undercover na zijn proef. Foto’s Uwe Anspach/EPA, Martin Meissner/AP

Europameister: die Niederlande.” Voor Nederland is er geen plek waar deze woorden van de speaker mooier door een stadion kunnen galmen dan in het Duitse Aken, paradijs van de paardensport. Vervolgens klinkt deze donderdagavond om klokslag acht uur ook nog eens het Wilhelmus. De Nederlandse dressuurruiters zijn namelijk verrassend Europees kampioen geworden. In het hol van de leeuw.

Bondscoach Wim Ernes gaf enkele weken voor de EK aan dat Nederland voor een bronzen medaille zou gaan. Groot-Brittannië en gastland Duitsland zouden oppermachtig zijn in de dressuursport, die meestal weinig grote verrassingen kent. Toch staat Ernes nu met zijn vier ruiters op de hoogste trede van het podium, boven nummer twee Groot-Brittannië en het gedesillusioneerde Duitsland.

„We zijn blijkbaar verder dan we zelf gedacht hadden”, zegt de stralende Ernes na de huldiging. „Dat verrast me eigenlijk wel. Om het mooi te zeggen: de som van mijn vier ruiters was sterker dan dan de vier individuen bij de andere landen. Het was echt een teamprestatie. Het bewijst dat wij in de breedte het beste land zijn.”

De Britse Charlotte Dujardin scoort met haar Nederlands gefokte paard Valegro het hoogst (83,029 procent), maar daarmee verslaat ze in haar eentje inderdaad niet het Nederlandse collectief. Het betekent de derde Europese titel voor Nederland na eerder goud in 2007 en 2009.

Opvallend is dat het team van Ernes voor het eerst op een groot toernooi volledig uit mannen bestaat. Patrick van der Meer, Diederik van Silfhout, Hans Peter Minderhoud en Edward Gal pieken op het moment suprême en dat geeft erg veel hoop voor de Olympische Spelen van volgend jaar. Ernes: „De mannen hebben elkaar echt versterkt en onderling geholpen als dat nodig was. Het mooie is dat er nog groeipotentie is. Het zijn jonge combinaties, dus we kunnen met het oog op Rio nog verbeteren.”

Daarmee doelt Ernes ook op zijn keuze om de achttienjarige Parzival van Adelinde Cornelissen niet meer op te nemen in zijn team. Parzival haalde vorig jaar op de WK nog brons, maar is volgens Ernes nu echt te oud. Daarom kiest hij voorlopig voor paarden tussen tien en veertien jaar oud.

Zonder Totilas

Gal, samen met zijn paard Undercover goed voor 82,229 procent, is maar wat blij met gouden medaille. Ook zonder zijn vroegere miljoenenpaard Totilas, die voor Duitsland teleurstelde met een zesde plaats, toont de 45-jarige ruiter maar weer aan dat hij ook met Undercover echt tot de wereldtop behoort. Voor 17.500 toeschouwers – „bijna niet te zien door al die juryhokjes” – krijgt hij zijn ruin rustig. Voor zijn laatste piaffe ontvangt hij zelfs een 9,4 van de jury. Een staande ovatie volgt op de tribunes. Zijn levenspartner en teamgenoot Minderhoud straalt en steekt zijn duim omhoog. Ernes lacht en weet het. Dit kan weleens de winnende proef zijn.

Met een brede glimlach staat Gal even later de pers te woord. In het Nederlands, in het Engels, in het Duits. Vloeiend. Het maakt hem niets uit. Hij houdt alleen nog wel een slag om de arm, omdat concurrent Duitsland nog moet rijden. Rustig drinkt de ruiter door een rietje van zijn cola. Meer kan hij op dat moment nog niet doen.

Als Kristina Bröring-Sprehe - de laatste amazone van Duitsland - het in haar proef laat afweten, komt in het Nederlandse kamp het besef. Directeur topsport Maarten van der Heijden van de Nederlandse paardensportbond KNHS loopt halverwege de Duitse proef al naar de bar om de champagne te bestellen. Vertwijfeld komt hij terug. Is het niet nog te vroeg? Nee, Nederland wint écht. „Het wordt wel prosecco, champagne hebben ze niet”, zegt Van der Heijden dan.

Euforie is zelden mooier dan wanneer ze onverwacht komt. Als de eerste glaasjes genuttigd zijn, komen de ruiters los. „De Duitsers hebben steekjes laten vallen en wij waren alle vier goed”, zegt Gal. „Dit voelt geweldig. Winnen in Duitsland en ook nog in Aken. Fantastisch.”

Diezelfde Duitsers horen het succesverhaal van Nederland beteuterd aan. De wereldkampioen van vorig jaar is absoluut niet tevreden met brons. „We waren gewoon niet goed genoeg”, stelt amazone Isabell Werth. „Nu is het zaak dat we gaan proberen om terug te komen. Er is genoeg huiswerk voor ons te doen voor Rio.”

De Nederlandse dressuurploeg maakt in Aken duidelijk dat het geen uitgemaakte zaak is dat de strijd om het goud in Rio tussen Duitsland en Groot-Brittannië gaat. Gal: „Ik hoop dat dit succes niet eindigt. Maar eerst gaan we dit groots vieren.”