Woestijnwestern nieuwe stijl

Theeb (‘Wolf’) is veel: avonturenfilm, tegengif voor de romantische grandeur van woestijnklassieker Lawrence of Arabia, woestijnwestern nieuwe stijl, een bewegend schilderij waarop je oceanen van stof en zeeën van tijd in het zand kunt zien, en vooral een intelligente kijk op hoe tijdens de Eerste Wereldoorlog de modernisering in de Arabische wereld werd geïntroduceerd. Het is dat alles, maar dan subtiel verweven en gelaagd; geen overdaad, maar rijkdom.

Geen wonder dat de film na zijn première op het Filmfestival Venetië vorig jaar, waar hij de regisseursprijs van de Orrizonti-competitie won, langzamerhand een groter publiek veroverde. Centraal staat de coming-of-age van de tienjarige Theeb, die stiekem zijn broer achterna reist als die twee mannen naar een waterbron begeleidt langs een door de komst van de Ottomaanse Hidjadzspoorlijn (van Damascus naar Medina) in onbruik geraakt pelgrimspad. Dat pad wordt metafoor en tijdmachine voor de oorsprong van de conflicten in de Arabische wereld.