Recruiters vinden jou online vanuit Boedapest

Bij Randstad Sourceright in Hongarije trekken ze alle online trucjes uit de kast om de juiste kandidaat te vinden. Maar bij Nederlandse kandidaten werkt gewoon bellen toch het best.

Illustratie Studio NRC Beeld Studio NRC

Sven de Jager was eerst sceptisch toen hij via LinkedIn vanuit Hongarije een baan in Spanje kreeg aangeboden. „Ik ben vaker op internet benaderd en dat was niet altijd zuiver”, vertelt de 24-jarige bedrijfseconoom via de telefoon. „Dan wilden ze mijn rekeningnummer hebben, zogenaamd om geld uit het buitenland over te maken.”

Maar de afzender, Dennis van de Ven (22) van Randstad Sourceright in Boedapest, gaf niet meteen op. Na zes, zeven mailtjes volgde een eerste telefoontje. Nu werkt De Jager bij de financiële klantenservice van het internationale coatingbedrijf Axalta, producent van lak voor onder andere de transportsector, in de regio Gijón. „Het ging allemaal erg snel”, vertelt hij. „Ik spreek pas twee woorden Spaans en eet nog altijd aardappels, groente en vlees.”

Van de Ven is een van de IT-recruiters bij Randstad Sourceright in Hongarije. Een soort digitale „cv-fabriek” die de personeelswerving van bedrijven overneemt en hen koppelt aan kandidaten in binnen- en buitenland. Het kantoor zit naast de Donau in hetzelfde straatje als Microsoft. De vergaderruimtes heten Londen, Parijs, Boedapest en Istanbul.

Er werken ruim honderd jonge mensen met 27 nationaliteiten, zegt manager Balázs Paróczay (35). „We hebben een vijf-meterregel. Als er binnen die straal mensen van buiten Hongarije zijn, moet je op Engels overschakelen. Zelfs de Franse jongens.”

Voor het werk én voor de lol

Voor de meeste recruiters is dit een tussenbaan, zegt Van de Ven. Ze zijn hier voor werkervaring, voor Boedapest en om lol te maken. Deze zaterdag gaan ze met tachtig man picknicken op Normafa, bij het hoogste punt in de heuvels van de stad. Van zijn maandloon van 850 euro netto kan Van de Ven in Boedapest elke avond uit eten. Vier, vijf dagen per week komt hij met de nachtbus thuis. „Ik heb een supergaaf leven.”

Het is bloedheet, maar het barst vandaag van de kleurige stropdassen en nette jurken met hakken. Dat moest speciaal voor de krant, bekent Van de Ven. „Balázs houdt van een goede verzorging.”

Randstad (omzet 17,2 miljard euro, 28.000 werknemers) verwierf het onderdeel Sourceright in 2011 met de overname van de Amerikaanse SFN Group. Buiten Hongarije zijn er kantoren in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, India, China and Maleisië. Randstad wil geen aparte bedrijfsresultaten geven, maar het centrum in Boedapest heeft een „solide omzet”, volgens een woordvoerder. Sinds de opening in 2012 zijn er in totaal 6.000 potentiële kandidaten geleverd, van wie „enkele honderden” bij bedrijven zijn geplaatst.

„Iedereen kan een geschikte kandidaat vinden”, zegt de manager. „Maar niet iedereen kan iedere geschikte kandidaat vinden. Bovendien is niet iedere gekwalificeerde kandidaat de juiste. Je moet kunnen inschatten of mensen eraan toe zijn om van baan te wisselen.”

De mogelijkheden om de juiste mensen online te vinden worden steeds groter, zegt Balázs tijdens een ronkende bedrijfspresentatie. Stel dat een groot bedrijf een ‘computationeel bioloog’ zoekt, dan kun je eerst zoeken op LinkedIn-profielen. Met een naam of foto van een kandidaat kun je vervolgens ook zijn sociale media-contacten scannen. „Heb je de beste kandidaat gevonden, dan zoek je op internet door naar persoonlijke contactgegevens. Weet je waar de wetenschap nu aan werkt? Digitale gezichtsherkenning vanuit iedere hoek.”

Maar in alle eerlijkheid: de IT-recruiters maken ook veel gebruik van doodgewone vacaturesites zoals Monsterboard, zegt hij. „Dat is ook prima. Niet zo sexy. Het geeft niet de wow-feeling. Maar wel goede info.”

Opdracht: vind twintig kandidaten

Van de Ven werd door Randstad gescout, omdat hij als student human resource management een tijdje in Hongarije woonde. „Ik wist helemaal níéts van IT toen ik begon. Maar je leert snel van je collega’s. We houden iedere week een sessie om trucjes uit te wisselen.”

De opdracht is: vind twintig geschikte kandidaten voor een functie en breng de twee beste in contact met de klant. De methode: werp via Google een visnet uit via een aantal zoektermen. Van de Ven heeft een synoniemenboekje voor beroepen op zijn bureau. Zoekt een bedrijf een computerbeveiliger, dan zoekt hij met woorden als penetration tester, ethical hacker, pentester, security tester en security scanner.

Google Chrome en Facebook

Heb je beet, dan moet je een kandidaat nog zien binnen te halen. Daar zijn trucjes voor. „Google Chrome heeft allemaal extensions (software, red.) waarmee je e-mailadressen op bedrijvenwebsites kunt achterhalen”, vertelt Van de Ven. „Je kunt iemand ook direct mailen via Facebook. Knip de profielnaam in de url uit, plak er @facebook.com achter en de mail gaat naar het adres waarmee hij geregistreerd is.” Het kan ook simpeler. „Soms kom je op internet uit bij de sportclub van een kandidaat en vind je daar een e-mailadres. Werkt ook.”

De beste manier om potentiële kandidaten te benaderen, verschilt per land, vertelt manager Paróczay. „In Nederland werkt de telefoon vaak het best. Maar in Oost-Europa, zoals Polen, Slowakije en Tsjechië, gaat recruiten veel vaker via Twitter. Als je ze belt zeggen ze: mail me maar. Terwijl Nederlanders denken: ik wil je kunnen vertrouwen aan de hand van je stem. Interessant, he?”