Rosemary’s Baby

(Roman Polanski, 1968). In Visions of Light, een documentaire over cameramannen, vertelt William Fraker een

veelzeggende anekdote. Toen hij bij

het maken van Roman Polanski’s klassieke griezelthriller Rosemary’s Baby de

camera zo had neergezet dat het publiek precies kon zien wat er in een kamer plaatsvond waar Rosemary (een kortgeknipte Mia Farrow) op bed zit en een gesprek voert met haar man Guy (gespeeld door regisseur John Cassavetes), nam Polanski hem apart en vroeg hem de camera wat naar links te plaatsen.

Frakes sputterde wat tegen: „zo zit de deurpost in de weg”. Precies wat nodig was om het shot spannend te maken. Het gelijk van Polanski werd bewezen toen Fraker de film in een volle bioscoop zag en alle hoofden naar rechts bewogen in de vergeefse hoop te kunnen zien wat er precies in het kamertje gebeurt. Suggestie is het geheim van horror. Polanski’s wijze les is vanavond te zien, vergezeld van componist

Komeda’s huiveringwekkende wiegeliedje.

André Waardenburg