Felle confrontatie voorbij, maar geen zicht op groei

Griekenland heeft een beetje begrip gevonden bij de schuldeisers. Maar ‘dit is een Armageddon voor het volk’.

Het belangrijkste nieuws uit Athene is waarschijnlijk dat de onderhandelingen zo soepel zijn verlopen. Na twee weken praten in het Hilton was er een akkoord. De ministers Tskalalotos (Financiën) en Giorgos Stathakis (Economie) hebben de confrontatietactiek van de afgelopen zes maanden achter zich gelaten.

Bij het Griekse parlement ligt nu een wetsvoorstel van 400 pagina’s met een lange lijst pijnlijke ingrepen. Dat zijn de voorwaarden voor een nieuwe hulppakket van 85 miljard euro, over een periode van drie jaar.

De reacties op de beurs in Athene waren positief. Maar lost dit akkoord veel op – nog afgezien van de vraag of er wel een volledig akkoord is, gezien de aarzelingen in Duitsland en Finland? De problemen zijn sinds Tsipras in januari aan de macht kwam met een links kabinet en hard in aanvaring kwam met de schuldeisers, alleen maar groter geworden.

In het memorandum wordt gerekend met een economische krimp dit jaar van 2,1 tot 2,3 procent, maar veel economen vrezen dat die eerder bij 4 procent uitkomt. Nick Kounis, hoofd macroresearch van ABN Amro, verwacht voor volgend jaar zelfs 5 procent economische krimp.

Griekenland heeft hiervoor begrip gevonden. Voor dit jaar wordt een primair tekort (uitgaven zonder rente) van 0,5 procent aanvaardbaar geacht. Maar in 2017 moet het primaire overschot alweer 1,75 van het bruto binnenlands product zijn, en in 2018 zelfs 3,5 procent. Dat is, op z’n zachtst gezegd, erg ambitieus.

Het zou helpen als er uitzicht was op groei. Maar bezuinigingen op de sociale zekerheid, strengere belastingheffing, afschaffing van fiscale voordelen voor boeren: dat biedt geen zicht op het aantrekken van de binnenlandse vraag. De structurele hervormingen die moeten leiden tot meer concurrentie, bieden wel mogelijkheden voor groei.

‘Strop om de nek’

Regeringswoordvoerders riepen gisteren dat de afspraken over het begrotingstekort gunstiger zijn dan de deal waar het voorgaande kabinet op afstevende – negerend dat er negen maanden geleden meer uitzicht was op groei dan nu.

Dergelijke uitspraken zijn een poging binnen de regeringspartij Syriza draagvlak te vinden. Dat zal moeilijk worden. Critici binnen Syriza verwerpen het akkoord als „een strop om de nek van het Griekse volk”. De communistische vakbond PAME sprak van een „Armageddon voor de arbeiders en het volk”.

Zelfs als premier Tsipras met steun van de oppositie morgenavond het wetsvoorstel door het parlement weet te slepen, begint het pas. Een wet aannemen is één, die uitvoeren een stuk ingewikkelder.