Voor de autistische Robert Gagno is de flipperkast een hobby én behandeling

Een beeld uit de documentaire.

Toen Robert Gagno drie jaar oud was, ontdekten doktoren dat hij autistisch is. De kans bestond dat hij nooit zou kunnen praten, schrijven of lezen, zo waarschuwden ze. Maar ruim twintig jaar later kan Gagno niet alleen communiceren, maar behoort hij ook tot de wereldtop op de flipperkast.

In de flipperwereld – een overwegend Noord-Amerikaanse aangelegenheid – is het verhaal van de nu 26-jarige Gagno al langer bekend. Op specialistische websites werd het de afgelopen jaren meermaals opgetekend. Een Canadese documentairemaker wil Gagno’s opmars tot flippertalent nu aan een groter publiek vertellen. Een korte versie van zijn documentaire verscheen gisteren online.

Begonnen op een zeepkistje

De Canadese Gagno is nog maar een kleuter als hij voor het eerst in aanraking komt met de flipperkast. Als hij vier of vijf is, neemt zijn vader Maurizio hem mee naar een hamburgerrestaurant. Daar staat in de hoek een pinball-automaat, vertelt Maurizio in de video:

“Hij stapte toen op een zeepkist en begon meteen te spelen. En ik denk dat die middag de eerste keer was dat hij pinball speelde. Sindsdien was hij eraan verslingerd.”

Het is goed mogelijk dat zijn autisme zelfs heeft geholpen bij zijn loopbaan in het competitief flipperen. Want als autisten ergens in geïnteresseerd zijn, dan zijn ze ook meteen heel erg geïnteresseerd, zegt Gagno’s moeder Kathy:

“Ze leren de spelregels, lezen er veel over in boeken en ze oefenen het veel. Dus hij speelde ook meer op de flipperkast dan de meeste mensen.”

Niet alleen een hobby, maar ook een behandeling

Inmiddels is Gagno, die zo’n dertig weekeinden per jaar een toernooi speelt, uitgegroeid tot de beste flipperaar in Canada. En wereldwijd zijn er momenteel slechts vijf spelers beter dan hij. Zijn beste prestatie tot dusver is de vijfde plaats op de wereldranglijst van de mondiale pinballbond IFPA.

Voor de 26-jarige Canadees is competitief flipperen overigens meer dan een hobby. In een zekere zin is het ook een behandeling voor zijn autisme, zo legde Gagno’s moeder Kathy recentelijk uit aan een pinball-website:

“Het geluid tijdens de toernooien en in de spelletjeshallen heeft hem geholpen bij het overwinnen van zijn overgevoeligheid voor geluid. En vroeger meed hij elke vorm van fysiek contact, maar tegenwoordig geeft hij high fives, schudt hij handen en staat hij sommige spelers zelfs toe hem te omhelzen.”