Met 40 man extra kan Willem II prima zonder ‘die lui’ van politie

Bij Willem II wilden ze niet dat door 30 stakende agenten 12.000 fans thuis moesten blijven. En dus deed de club het zonder politie.

Willem II zette gisteren extra beveiligers in rond de wedstrijd tegen Vitesse, in en buiten het stadion. Foto’s Pro Shots, Marten van Dijl/ANP

Berry van Gool (42), de directeur van Willem II, staat in de bestuurslounge met Joost de Wit te praten, de directeur van Vitesse. Slanke mannen, strak in het pak, glazen water in de hand. Het is zondagmiddag kwart voor vier, een uur voor de wedstrijd van Willem II (Tilburg) tegen Vitesse (Arnhem). „Je ziet hoe vriendschappelijk we met elkaar omgaan”, zegt De Wit. „Maar als we verliezen…” Hij laat een stilte vallen. „… drinken we een borrel.” Lachen.

Nee, Van Gool verwacht geen problemen vanmiddag. Willem II heeft voor 5.000 euro 40 extra mensen ingezet om de orde te bewaken, binnen en buiten het stadion, bij de 100 die er normaal al zijn. Maar je hoort hem niet zeggen dat er geen politie meer nodig is bij voetbalwedstrijden, mocht het inderdaad allemaal goed gaan. „Als de trainer morgen ziek is, en we spelen toch, dan zeggen we ook niet dat we geen trainer meer nodig hebben.” Zijn standpunt: de politie is er voor de handhaving van de openbare orde, zij zijn ervoor opgeleid en zo hebben we dat afgesproken in dit land.

Dinsdag hoorde Van Gool dat de wedstrijd Willem II - Vitesse, de eerste van het seizoen, niet kon doorgaan. Nou goed, oké, het is niet anders. Later begon hij na te denken. Moesten 12.000 supporters thuisblijven omdat 30 agenten wilden staken? Dat werd bellen met de gemeente, met de politie, met Vitesse, met jan en alleman. Plan van aanpak, taxatie van risico’s, en toen mocht het toch.

Harde kern

Peter Galle (66), de supporterscoördinator van Willem II, loopt om half zes in de rust naar buiten, naar het plein voor het stadion, om te kijken of de supporters zich een beetje gedragen. Normaal staan daar politieagenten te paard, maar vandaag dus niet. De eerste die hij tegen het lijf loopt is Dirk „geen achternaam”, die de supporters van vak E vertegenwoordigt. „De echte boeven”, zegt Galle.

„O ja?”, zegt Dirk, tevreden grijnzend.

„Ja, jullie zijn de harde kern”, zegt Galle. Hij knikt gemoedelijk en vouwt zijn handen voor zijn bourgondische buik. „Wat vind jij ervan dat er vanmiddag geen politie is?”

Voordat Dirk antwoord kan geven, staat Wim Vos al naast hem en begint te praten. Hij is voorzitter van supportersvereniging KingZine en verder is hij advocaat. „Zes miljoen voetbalsupporters, en zeshonderd incidenten per jaar. Dat is dus nul komma nul, nul…” Hij maakt de berekening niet af en zegt: „Die paar incidenten worden enorm uitvergroot door de media.” Wat wil hij daarmee zeggen? „Dat we geen politie nodig hebben. Wij hebben helemaal geen zin in politie. Wij zijn wars van rellen en geweld.”

Max Jolie van Tifosi en Fons de Kok van supportersclub Willem II zijn er ook bij komen staan en knikken vol overtuiging. Zij roepen al jaren dat de politie beter weg kan blijven. Die ME’ers, met hun paarden en hun honden, roepen alleen maar agressie op, en dat zullen de fans vanmiddag bewijzen. Wedden dat er niets gaat gebeuren?

In de 63ste minuut scoort Willem II. Op hetzelfde moment begint de zon weer te schijnen en in de vakken A tot en met E wordt keihard My Little Lady van wijlen de Tilburgse volkszanger Peter Smulders meegeloeid. „Dit is wat we nodig hadden”, zegt directeur Berry van Gool.

Helaas scoort Vitesse kort daarna 1-1. Doodse stilte nu, op het nauwelijks hoorbare gepiep van de 180 aanwezige Vitesse-aanhangers na. In de 87ste minuut ligt er opeens een Willem II-speler buiten de lijn te kronkelen, de vakken A tot en met E fluiten verontwaardigd. Waarom schieten de Vitesse-spelers de bal niet uit?

„In principe een gevaarlijk moment”, zegt supporterscoördinator Galle. Hij wijst naar vak E, pal naast het vak van Vitesse. „Die van E zouden nu over de afscheiding kunnen klimmen om die van Vitesse een lesje te leren.” Maar niks hoor. Het zou ook nog best lastig zijn, want er hangt een stevig net tussen de vakken en op elke vierkante meter staat een beveiliger.

Wát een succes, zonder politie

Om half zeven – het is 1-1 gebleven – loopt Peter Galle weer naar buiten om te zien of de supporters zich netjes blíjven gedragen. Hij baant zich een weg door drommen bier drinkende en friet etende jongens en mannen door, en halverwege blijft hij staan om Wendy IJpelaar de hand te schudden, een jonge vrouw met lang blond haar. Zij is, zegt ze zelf, lid van alle supportersclubs van Willem II en ze verkeert in een staat van lichte euforie, want wát een succes, deze voetbalwedstrijd zonder politie. Iedereen kan nu zien dat ze echt geen behoefte hebben aan die lui.

„O nee?”, zegt Galle.

„Nee”, zegt. „Zíj beginnen, altijd.”

„O ja?” zegt Galle.

„Zeker weten. En weet je wat wij straks gaan doen? Wij gaan een borrel drinken met de supporters van Vitesse.”

Echt? In elk geval niet nu al. De Willem II-supporters drinken en joelen bij de dreunende muziek, en niemand die nog op het idee komt om wraak te nemen op de Vitesse-aanhang vanwege die gevallen speler. Om zeven uur beginnen mensen naar huis te gaan, rustig, gedisciplineerd, zoals ze gekomen zijn. Galle wijst naar struikgewas en zegt dat de ME’ers zich daar normaal achter verschuilen – maar vandaag dus niet.