Natuurlijk niet lekkerder

Doende met mijn nieuwe wijnkoopgids heb ik de afgelopen maanden behalve ‘gewone’ ook behoorlijk wat ‘wilde wijnen’ toegestuurd gekregen. Gemaakt door wijnmakers die biologisch-dynamisch niet streng genoeg vinden. Tot mij gebracht door importeurs die in dit credo ook de heilige graal zien. Druivensap dat lekker zijn eigen gang heeft mogen gaan richting wijnwording.

Maar wijn blijkt net als een kind. Als je ’m niet wat sturing geeft en en en passant nog een beetje opvoedt, kan het zo maar mis gaan.

Mijn reactie op de mededeling van de groeiende schare wijndrinkers dat ze voornoemde zogeheten ‘non-interventiewijnen’ beter vinden smaken, luidt dan ook immer: ‘Dat is hetzelfde als zeggen dat je merlot altijd lekker vindt.’ Of bleekroze rosé.

Want wat heb ik een hoop leed aangetroffen. En omdat ‘puur natuur’ nu eenmaal in is, meer dan ooit. Aldus opende ik vele flessen met stilstaand water uit een zomersloot met in de rietkraag een twee weken dode brasem. Er waren gekantelde gierwagens. Biobakken met doorgedraaid fruit ,waarvoor de Russisch autoriteiten zouden aarzelen om er hun bulldozers op in te zetten.

Als ik bofte, kreeg ik in de mond – ik wil het hoe dan ook altijd proeven- non-descript, vaak uniform smakend rood (aardbeienjam) of wit dat mij deed denken aan op hol geslagen appelsap.

Al zijn de beweegreden nog zo nobel, natuurwijn is simpelweg niet natuurlijk lekkerder.

Met de nodige scepsis nam ik daarom ook het verhaal van de fles Moonologue tot mij, van een wijnmakersduo dat zich Foxy Foxy Nature Wildlife noemt.

‘Moonstruck’, dacht ik toen ik over het maakproces van hun syrah uit de Ardèche las.

Afkomstig van free run juice, het sap dat vrijkomt voor het persen. Vergist in de buitenlucht, in een open cuve, slechts afgedekt door een laken om er zo voor te zorgen dat het geen vloeibaar massagraf voor door alcohol benevelde insecten zou worden.

‘Spanlaken voor de wijnmakers’, meende ik op voorhand.

En wie waren die twee nou eigenlijk? Navorsing maakte mij nieuwsgierig. Het ging hier om Jean-Marc Brignot en Anders Frederik Steen. Laatstgenoemde komt uit Denemarken. Inderdaad, geen wijnland bij uitstek, maar Steen is wel dan wel weer voormalig sommelier van dé restaurants in Kopenhagen: Relæ, Manfred’s en Vin en van meervoudig ‘beste restaurant ter wereld’ Noma. Kompaan Jean-Marc Brignot, geboren in Normandië, was wijnmaker in de Jura.

In hun portfolio las ik over de ervaring die zij hadden opgedaan bij legendarische natuurvorsers Le Mazel in Ardèche, Bannwarth in de Elzas en Domaine des Grottes in Beaujolais. Stuk voor stuk domeinen, waarvan ik de afgelopen jaren al wel met plezier de proeven van bekwaamheid al in het glas had gehad.

Na het proeven van Moonologue restte mij niets anders dan een monoloog te houden over zuiverheid, bessensap, zuren zonder kuren, eigenheid, levendigheid, transparantie, verteerbaarheid, schoonheid, rankheid, elegantie en dorstlessendheid.

En over natuurwijn zoals de natuur die bedoeld heeft, maar slechts zelden de drinker bereikt.

Moonologue. € 17,90. Importeur Clavelin.

(Website is in aanbouw, maar roekeljanvan@gmail.com zorgt tot het zover is voor informatie.)