Ook Obama sluit zich nu aan bij het klimaat-peleton

De grote woorden die de Amerikaanse president Obama wijdde aan het ‘schone energieplan’ dat hij deze week tot veler verrassing presenteerde, verdienen enige relativering. Dat de VS de wereld nu gaan „aanvoeren” bij de aanpak van de klimaatverandering bijvoorbeeld is behoorlijk overdreven. In wielertermen gesproken: de Amerikanen sluiten zich aan bij het peloton, maar zitten nog lang niet in de kopgroep. Vooralsnog zijn de VS het land waar de uitstoot van broeikasgassen als CO2 per hoofd van de bevolking het grootst is.

Het is maar af te wachten wat er van Obama’s voornemens terechtkomt. De Clear Air Act, stammend uit de periode van president Nixon (1969-1974), geeft hem weliswaar de nodige bevoegdheden als het gaat om het milieu, veel tijd om er iets van te maken heeft hij niet. Over minder dan anderhalf jaar zit zijn ambtstermijn erop. Intussen moet hij te verwachten rechtszaken tegen de beperkingen die kolencentrales worden opgelegd, zien te doorstaan. De Republikeinen zullen zich tegen de plannen verzetten. De uitvoering daarvan zal eerder een klus voor de volgende president zijn dan voor Obama. Als die nieuwe president (m/v) er al iets in ziet.

Een verdienste van Obama is wel dat hij met zijn ferme woorden klimaat en milieu tot onderwerp van de verkiezingsstrijd in de race naar het presidentschap maakt. En: welkom bij de club, mister president. Al in 2005 beloofde u een ‘groene president’ te worden. Daar is tot nu toe niet veel van terechtgekomen.

Interessant is dat de reducties van de uitstoot van broeikasgassen die Obama in het vooruitzicht stelde, ook in Nederland de discussie over kolencentrales weer op scherp stelt. De topman van het Zeeuwse energiebedrijf Delta, Arnoud Kamerbeek, bepleitte woensdag in dagblad Trouw de sluiting in Nederland van alle kolencentrales: de vijf oudere, maar ook de nieuwe en veel minder vervuilende centrales in de Eemshaven en op de Maasvlakte. Daarmee zou Nederland voldoen aan het vonnis dat de Haagse rechtbank velde in de klimaatzaak die de organisatie Urgenda tegen de staat had aangespannen. Al is het maar de vraag of deze rechter, met zijn uitspraak over de CO2- reductie waartoe de staat verplicht zou zijn, het laatste woord heeft gesproken. Nochtans: de discussie over de kolencentrales, waarover in het Energieakkoord een ‘poldercompromis’ is gesloten, blijft de moeite waard, omdat ze de ontwikkeling van schonere energie hoe dan ook beconcurreren. Net als de VS zal ook Nederland op de VN-conferentie die eind dit jaar in Parijs wordt gehouden, er goed aan doen aan te geven hoe het op zijn beurt de opwarming van de aarde denkt tegen te gaan. Concrete maatregelen zijn daarbij te prefereren boven schone voornemens.