Column

Niet meer wachten op de eerste trein

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Deze week over outsider zijn. Tijdens het festival Dekmantel, of dit weekend in Alkmaar.

Als je vrijdagmiddag door het Amsterdamse Bos naar Dekmantel Festival fietste, was je de enige in een kruistocht van glitter-Britten. Het was alsof de Bosbaan een onuitputtelijke stroom twintigers uitbraakte in crop top (dames), bloemenpet (heren), met neusbel (de avant-garde) of een cementlaag glitters op het gezicht (de rest).

Het had iets beangstigends.

In de eerste plaats omdat het partyvolk liep, tien kilometer voor de ingang. Stop, draai om, wilde ik schreeuwen, DIT IS GEKKENWERK!! Jullie missen J. Rocc, pak de bus! Maar ze liepen in trance als zombies, zonder besef van de lengte van het parcours of de drugshonden die op hen wachtten.

Als je belde, gingen ze niet aan de kant. Als je ‘aan de kant’ gilde, begrepen ze je niet. Zelfs ‘Tringgggg’ en ‘Fuck!!’ lagen lastig – er waren ook Fransen bij, gebiedt de eerlijkheid me te zeggen. ‘80 procent van de dertigduizend bezoekers kwam dit derde jaar uit het buitenland’, schreef ik drie dagen later in NRC Handelsblad. En, sorry, dat klopt niet. Het was een inschatting van de security bij de ingang. Het was een opmerking geboren uit frustratie. Het echte totaalpercentage lag lager, ruim de helft.

Begrijp me goed: er is een reden dat je ook Japanners ritmisch ziet tandenklapperen op Dekmantel Festival. Het is met gemak het beste festival van Nederland. Nergens vind je meer goede muziek in zo’n mooie omgeving. Er is sushi en de doorspoelende wc’s met plasvrije bril zijn therapie voor smetvrezende diximijders. Het is misschien wel het enige zomerfestival waarvoor zo veel mensen van zo ver willen overkomen.

‘Dickmental’-Britten zijn eigenlijk nog de besten. Ze hebben gevoel voor fashion en met een beetje geluk laten ze je beddengoed onbeslapen. Maar het ideale festival is net een dj-set: je wil de juiste mix van herkenning en vernieuwing. Op de geijkte Easyjet-bestemmingen, Amsterdam inbegrepen, tref je steeds hetzelfde amalgaam van toeristen dat de top-10-events op muziekblogs als Resident Advisor bezoekt. Overspoelen ze jouw stad, dan voel je je soms de outsider.

Als je je dit weekend weer even thuis wil voelen, kun je ook naar Alkmaar. Artiesten als, Terre Thaemlitz, intellectueel, notoir voorvechter van diversiteit en maker van prachtige deephouse onder de naam dj Sprinkles, staat er voor het eerst op een buitenfestival. Net als Awesome Tapes from Africa, die bekend werd met mixtapes vol obscure Afrikaanse muziek. Maar ook Amsterdammer Young Marco, Boilerroom-veteraan en graag geziene gast op de Nederlandse festivals, doet er een set met Tasker. Het festival heet Outsiders, de naam slaat op de organisatie – vier jaar geleden vernieuwers in het non-existentiële nachtleven van Alkmaar. Ze begonnen met illegale feesten omdat ze het beu waren om in Amsterdam op de eerste trein te wachten. Dit jaar is hun tweede festival. Er komen bijna vierduizend bezoekers, vooral uit Amsterdam en Alkmaar.