Yang Lulu wil nu ook bruin worden op vakantie

Een nieuw soort toerist uit China rukt op: de individuele toerist die zelf op pad gaat. Maar de meeste Chinezen vieren nog als vanouds vakantie: touringcar in en uit plus een selfie bij de Toren van Pisa als bewijsmateriaal.

Haar moeder kan er niet aan wennen dat Yang Lulu (33) „zo zwart als een boerin” terugkomt van buitenlandse strandvakanties.

„Ik hou van de zon, van duiken en ik kom dus meestal lekker bruin terug. Maar volgens de generaties van mijn moeder en oma, en ook volgens sommige mannen, behoort een nette Chinese vrouw een lelieblanke huid te hebben. Anders denken de mensen dat je een arbeider of een boer bent”, zegt Yang Lulu. Ze werkt als auto-ontwerper bij een Duits bedrijf in Shanghai. Ze verdient goed en houdt van reizen.

Het is een veelzeggend detail in het verhaal over de veranderende mores in reislustig China. „Een gebruinde huid is een teken van welvaart aan het worden: je hebt blijkbaar de tijd en het geld voor vakanties en allerlei sportieve dingen, zoals wandelen in de Alpen of trekken over de Zuidpool”, vertelt de koperkleurige Yang Lulu. „Ik zie steeds meer pas teruggekeerde vakantiegangers op straat.”

Ze is een van de 120 miljoen Chinese reizigers die dit jaar naar buitenlandse bestemmingen gaan. Samen geven ze in een jaar ruim 160 miljard dollar uit aan hun vakantie. Dat zijn records in de toch al duizelingwekkende ontwikkeling van het Chinese toerisme; records die in de komende jaren veelvuldig zullen worden gebroken. Volgens president Xi Jinping zullen over een jaar of vijf rond een half miljard Chinese toeristen over de wereld uitzwermen.

Een goudmijn staat op het punt te worden ontsloten, voorspelde Xi Jinping in maart in een speech voor industriëlen. De tijd dat Chinezen te arm waren om te reizen is voorbij, net als de tijd dat weinigen over een paspoort beschikten en er tal van politieke reisrestricties golden. Duidelijk is dat Europeanen die nu al klagen over de zomerdrukte, niet beseffen wat hun nog te wachten staat.

De nieuwe toerist

Yang Lulu is een ‘nieuwe Chinese toerist’: ze houdt van sportieve vakanties en gaat drie keer per jaar op pad. Daarmee onderscheidt ze zich van de gemiddelde Chinese toerist, legt Sven Dong, manager ‘Europa’ van de Chinese reisgigant Ctrip uit. Het in 1999 in Shanghai opgerichte Ctrip is op de vleugels van het Chinese toerisme uitgegroeid tot het op twee na grootste beursgenoteerde reisbureau ter wereld.

De nieuwe toerist reist individueel of in kleine vriendengroepen, boekt online vliegtuigen en hotels bij Ctrip, gaat duiken in Thailand, de Maldiven, de Filippijnen of Indonesië, bergen beklimmen in Nepal of Noorwegen of brengt een weekje door in de duurste hotels en resorts van Italië of Turkije. Hun aantal stijgt snel. Een op de vijf Chinese vakantiegangers behoort al tot deze categorie. Ze blijven wat langer in een land en ze kiezen ook vaker culturele bestemmingen. Hun ouders en grootouders hadden meestal geen geld voor meer dan een paar schoenen.

„Maar de meerderheid van de Chinese toeristen, die heel vaak voor het eerst in hun leven een paspoort hebben aangevraagd, reist nog het liefst in een groep door meerdere landen”, weet manager Dong van het reisbureau. Hij kent zijn groepsreizigers goed. De meesten zijn tussen de 20 en 55 jaar, willen zo veel mogelijk landen in een trip aandoen en zijn alleen geïnteresseerd in winkelen. Na het winkelen volgt het fotograferen van zichzelf en van reisgenoten voor bezienswaardigheden, zoals de Eiffeltoren. Musea of oude steden bezoeken boeit hen minder, althans op de eerste buitenlandse reis.

„Als je geen foto hebt van jezelf bij een bezienswaardigheid als een Alpenberg, de Eiffeltoren of de Toren van Pisa, ben je er niet geweest”, grijnst hij. Deze groepen worden begeleid door gidsen die reizigers hebben geïnstrueerd om niet op straat te spugen, niet voor te dringen, niet te schreeuwen en vooral niet te proberen in een opstijgend vliegtuig de deur open te maken „om de hemel beter te kunnen bekijken”.

Wie zich toch misdraagt en China voor paal zet, loopt het risico op een zwarte lijst te worden geplaatst. En dat is allerminst een theoretisch risico. Doorgaans verlopen deze groepsreizen zonder grote problemen, hoewel Ctrip veel klachten krijgt over de kwaliteit van het Chinese eten in Europese hotels, het gebrek aan service in goedkopere onderkomens en de onveiligheid op straat in steden als Rome en Parijs.

De Ctrip-manager weet ook dat van de Europese bestemmingen Parijs, Rome en Venetië het populairst zijn, want „die hebben wereldberoemde bezienswaardigheden die iedereen van televisie kent”. Sven Dong: „Het spijt mij, maar voor Nederland en België is minder belangstelling. Dat komt misschien doordat jullie minder aan marketing doen. En er is in Nederland ook niet zoveel te zien behalve tulpen, molens en Giethoorn. Jullie hebben geen kastelen en geen Alpen.”

En, vervolgt hij: „Italië, Frankrijk en ook Zwitserland doen daarentegen heel veel aan marketing. Het scheelt dat Chinezen heel erg van Italiaans eten houden. Marco Polo heeft namelijk de spaghetti van China naar Italië gebracht, zeggen wij.”

Zusters boven bloemen

Italië sponsort een van China’s best bekeken realityshows, waarin zeven pop- en filmsterren die familie van elkaar zijn door Italië reizen. Met kijkcijfers van tientallen miljoenen is Huaying Jiejie (Zusters boven bloemen) één lange Italië-advertentie: niet alleen voor Venetië en Rome, maar ook voor Italiaanse modehuizen en automerken. Het modieuze en beroemde zevental verkleedt zich heel vaak en verplaatst zich afwisselend in Maserati’s en Alfa Romeo’s.

Ook Yang Lulu kent de serie. „Door deze show heb ik Italië heel hoog op mijn lijst van reisbestemmingen gezet. Ik heb vriendinnen die precies de route van deze sterren hebben gevolgd.”

Andere Europese landen, zoals Frankrijk en Duitsland, verleiden de Chinese toeristen met Chinees sprekende gidsen, sterk verbeterde service en – heel belangrijk – snelle visumverlening. Een Chinese toerist krijgt nu van Frankrijk binnen vier dagen een Schengenvisum. De bedoeling is de wachttijd te verkorten tot een dag, zoals Turkije en Japan al hebben gedaan.

De Verenigde Staten verstrekken sinds kort visa aan Chinezen die tien jaar geldig zijn. „Er is een direct verband tussen de duur van een visumaanvraag en de groei van het aantal Chinese toeristen. Het beste zou zijn om aan Chinezen bij aankomst in een EU-land een visum te verlenen”, zegt manager Dong van Ctrip.

Nederland mag dan relatief laag scoren in de belangstelling van de Chinese toerist, Sven Dong ziet wel mogelijkheden in het kader van de meerlandentrips. „Nederland is minder geschikt voor het groepstoerisme, maar wel een goede bestemming voor de nieuwe individuele reiziger. Jullie zouden jullie voetbalsterren beter kunnen gebruiken. Iedereen in China kent het Nederlandse voetbal en de Nederlandse toppers. Misschien kunnen jullie ook jullie koning en koningin vragen om de Chinese toeristen te verwelkomen”, stelt hij strikt zakelijk voor.

Voor Yang Lulu hoeft dat helemaal niet. Zij heeft Amsterdam al op haar lijstje staan. Voor de musea zeker? „Ja natuurlijk”, antwoordt zij op ironische toon, om daar snel aan toe te voegen: „en de coffeeshops, want daar heb ik net op internet veel over gelezen.”