Luuk en Locadia, luxeprobleem PSV

Bij PSV geldt hij als de spits van de toekomst, maar Jürgen Locadia wil nú een basisplaats. „Waarom moet ik wachten?”

Mede dankzij twee treffers van spits Luuk de Jong won PSV de Johan Cruijff Schaal. Foto Olaf Kraak/ANP

Al rennend langs de zijlijn is het soms net of hij versneld sjokt. Uitstraling valt verkeerd te interpreteren, maar Jürgen Locadia is geen voetballer die plezier uitstraalt bij het uitoefenen van zijn hobby. Wat hij doet, lijkt meer werk. Een plicht die met wederzijds welbevinden is overeengekomen tussen hem en zijn club PSV. Durend tot medio 2019.

Een prima contract, maar inmiddels met een probleem: het is er een met weinig speeltijd. Ja, Locadia mag deze zondagavond meedoen in het duel om de Johan Cruijff Schaal tegen bekerwinnaar FC Groningen (3-0 zege), maar hoe zeer beide trainers ook dit keer weer hun best deden om het tegenovergestelde te beweren, dit duel is nagenoeg betekenisloos. Verplicht warmdraaien in een suf decor van lege tribunes, waarin je kunt horen hoe een doelman zijn verdedigers dirigeert om een „stapje naar rechts” te doen.

Anders dan in dit sfeerloze duel wil Locadia spelen in de eredivisie. De aanvaller, die van alle eredivisiespelers de minste minuten nodig heeft voor een doelpunt, is het beu om in minuut 82 op te draven voor een collega die nog een applauswissel krijgt. Soms staat PSV dan al met 3-0 voor, maar niettemin probeert Cocu de aanvaller altijd te prikkelen voor diens invalbeurt. Kom, maak er nog één, zegt de trainer dan, dat kun jij. Cocu gisteravond: „Je hebt iedereen nodig om iets te winnen. Ik heb liever een luxeprobleem dan dat ik niks te kiezen heb.”

Messi

In deze Super Cup speelde Locadia een anonieme rol op de flank. Weinig hoogtepunten van zijn kant in een wedstrijd die hij niet interessant vond. Hij vond de entourage in de Arena tegenvallen. Het stadion was met 24.000 toeschouwers voor de helft gevuld, wat volgens de supportersvereniging van FC Groningen zou komen door te dure kaartjes van ruim 30 euro.

„Toen ik het veld opkwam en de lege tribunes zag, dacht ik: oké, dit is het”, zegt Locadia. Heeft hij plezier gemaakt? Er volgt een veelzeggende stilte, gepaard met een ijzige blik van onder een baseballcap. Dan een diplomatiek antwoord. „Ik heb altijd plezier als ik voetbal.”

Terug naar de beginjaren van dit decennium. Op sportpark De Herdgang in Eindhoven duikt dan een speler op die dankzij zijn scoringsdrift de Messi van de maandagavond wordt genoemd. De bonkige Locadia, die op maandagen met Jong PSV aantreedt, lijkt in vele opzichten totaal niet op de lichtvoetige en flegmatieke Argentijnse ster, maar het is zijn scoringsdrift die overeenkomt met die van Messi. Waar, wanneer en tegen wie dan ook: Locadia scoort. Uit elke hoek. Bij zijn debuut in de eredivisie, uit tegen VVV, maakte hij meteen drie doelpunten.

Ondertussen verwierf de speler nog bekendheid met een live verslag op Twitter van de geboorte van zijn zoon Yaricio. „Vijf centimeter ontsluiting al! Pff duurt lang en wordt pijnlijk nu”, was een van de tweets die hij 27 juli 2013 de wereld instuurde.

Zowel persoonlijk als sportief maakte de aanvaller stappen. Trainer Phillip Cocu heeft het ook al meerdere malen gezegd: Locadia is de spits van de toekomst. Degene waarmee PSV over enkele jaren kampioen wordt. Zijn concurrent Luuk de Jong, die gisteren tweemaal scoorde, heeft dan een transfer naar een topclub gemaakt. Eerder had de reservespits ook al Tim Matavz voor zich moeten dulden.

Mooie beloftes vanuit de technische staf, maar het uitblijven van speeltijd knaagt aan Locadia. Hij wil spelen. Is het niet bij PSV, dan wel via een huurovereenkomst bij een andere eredivisieclub. En hij wil in de punt van de aanval staan. Niet linksvoorin, waar hij tegen FC Groningen stond als gevolg van pijntjes bij aanwinst Maxime Lestienne. „Dat is niet de positie waarvoor ik ben gescout. Ik wil in de spits”, zegt Locadia, die vorig seizoen negen keer scoorde in 36 duels. Hardop vraagt hij zich af waarom hij pas een volwaardige midvoor kan worden als De Jong bij PSV is vertrokken, nu hij niet uit Eindhoven mag vertrekken. „Dat is raar.”

Dat hij zich uitlaat over dit onderwerp, was niet de bedoeling. De persvoorlichtster van PSV benadrukte voor de interviews dat de vragen alleen over de wedstrijd mogen gaan. Het is onduidelijk wie de touwtjes in handen heeft. Is het PSV dat hem het zwijgen oplegt of wil de speler hier zelf niet over praten?

Kapitaalvernietiging

Inzake een eventuele transfer heeft Locadia in elk geval niks te zeggen. „We kunnen 150 scenario’s neerleggen, maar Jürgen staat gewoon onder contract bij PSV”, zei trainer Cocu deze zomer in De Telegraaf. „Zo’n speler houden we liever bij ons om door te ontwikkelen. Op het moment dat Luuk weer een stap kan maken, moet hij klaar zijn. Ik vind dat je als club de touwtjes in handen hebt.”

PSV maakte eens een grote fout met een talentvolle spits. In 2004 mocht de 21-jarige Klaas-Jan Huntelaar voor een slordige 100.000 euro naar SC Heerenveen vertrekken. Trainer Guus Hiddink had hem niet nodig. Spijtig genoeg niet. Want na sterke optredens in Heerenveen vertrok Huntelaar voor negen miljoen euro naar Ajax, dat hem vervolgens weer voor 27 miljoen euro verkocht aan Real Madrid.

Net als Huntelaar toen is ook Locadia 21 jaar. Een jonge speler die knort over zijn toekomst, maar die gebonden is aan een contract dat hij vorig jaar zomer zelf heeft verlengd tot en met 2019. Vermoedelijk getekend in een zweem van euforie, zonder te beseffen dat hij een jaar later zou worden gekweld door brandend ongeduld.

Pech voor hem. PSV kiest voor zichzelf. De club is dezer dagen een stuk zuiniger op eigen kapitaal.