Complottheorie over MH370 kan in de kast 

Na vondst van vleugeldeel van MH370 pogen Nederlandse oceanografen te berekenen waar toestel in zee stortte.

Eerbetoon aan slachtoffers van MH370, in Maleisische hoofdstad Kuala Lumpur, op 30 maart 2014, ruim twee weken na de mysterieuze verdwijning van de Boeing 777.

Het eerste deel van het mysterie rond de verdwenen vlucht van Malaysia Airlines lijkt opgelost. Alle complottheorieën over de MH370 kunnen voorlopig in de kast. Het toestel is op 8 maart 2014 hoogstwaarschijnlijk in de Indische Oceaan gestort en niet ergens geland om later te worden ingezet bij een terreuraanval.

Op het Franse eiland Réunion spoelde woensdag een met mosselen bedekte ‘flaperon’ aan, oftewel het bewegende stuurvlak van een vliegtuigvleugel. „Het is bijna zeker dat de flaperon van een Boeing 777 is”, verklaarde Abdul Aziz Kaprawi, de Maleische onderminister van Transport, vrijdag. Voordat vlucht MH370 met 239 mensen aan boord van de radar verdween is er nooit een Boeing 777 in zee gestort. Daardoor is het nu vrijwel zeker dat de flaperon afkomstig is van de rampvlucht. Het brokstuk zou zaterdag aankomen in het Franse Toulouse, waar luchtvaartexperts de link met de MH370 moeten vaststellen.

Vraag is nu wat de vindplaats zegt over de plek waar de Boeing 777, onderweg van Kuala Lumpur naar Beijing, in zee stortte. Daarmee ook over de vraag waar de zwarte doos ligt. De hoop is dat de cockpit voice recorder en de flight data recorder, samen ‘de zwarte doos’, meer informatie geven over de oorzaak van de crash.

Hoewel veel collega’s sceptisch zijn, hebben twee Nederlandse oceanografen goede hoop dat de flaperon van grote waarde zal blijken voor de schepen die ten westen van Australië nog altijd naar het toestel zoeken. Op basis van kennis van oceaanstromingen kan volgens Leo Maas, oceanograaf bij zee-instituut NIOZ, binnen enkele dagen worden teruggerekend waar het brokstuk ongeveer vandaan moet zijn gekomen. De scepsis bij collega’s komt voort uit twijfels over de nauwkeurigheid daarvan. Maas wijst erop dat eerder onderzoek vrij succesvol was. „Op stranden in British Columbia (Canada) spoelden ooit schoenen aan nadat een container overboord sloeg. Door hun vorm spoelden rechter paren op het ene strand aan en linker paren op het andere. Het bleek vrij goed mogelijk op basis van bekende zeestromingen te bepalen waar de container ongeveer in zee was gevallen”, aldus Maas.

Hij wijst er daarnaast op dat satellieten sinds de verdwijning van de MH370 zo’n 100.000 foto’s van het gebied tussen Réunion en het huidige zoekgebied in de Indische Oceaan maakten. Mocht het door terugrekening lukken een meest waarschijnlijke drijfroute van het brokstuk te bepalen, dan kunnen die foto’s mogelijk meer aanwijzingen bieden. „Misschien kan het aantal te doorzoeken foto’s worden teruggebracht tot 10.000. Die kunnen dan aan een nadere analyse worden onderworpen”, zegt Maas.

De mosselen op de flaperon bieden volgens de oceanograaf wellicht ook aanwijzingen, als die slechts in bepaalde delen van de oceaan voorkomen. Zijn collega Erik van Sebille, van Imperial College London, heeft daar minder hoop op. „De temperatuur in het hele gebied is ongeveer gelijk, dus ik verwacht dat de mosselen per plek niet erg verschillen.”

Van Sebille hoopt vooral dat er nu meer brokstukken zullen aanspoelen. „Op basis van verschillende terugrekeningen krijg je dan een overlappend neerstortgebied, dat hopelijk kleiner is, en mogelijk anders ligt, dan het huidige zoekgebied”, zegt Van Sebille.

Op basis van de laatst bekende locatie, een mislukte verbinding met een satelliettelefoon aan boord en mogelijke signalen van een zwarte doos is ondertussen een gebied afgezocht dat anderhalf keer Nederland beslaat. Op basis van modellen van Van Sebille moet de zuidelijke grens van het huidige zoekgebied, naar aanleiding van de vondst op Réunion, naar het noorden worden geschoven (zie kaart).

Een woordvoerder van het Nederlandse bodemonderzoeksbedrijf Fugro, dat met twee schepen deelneemt aan de zoektocht, zegt dat de zoekteams nog geen nieuwe opdrachten van de Australische leiding hebben ontvangen. Het was al de bedoeling het zoekgebied uit te breiden met nog eens grofweg de oppervlakte van Nederland. Misschien worden die plannen op basis van nieuwe berekeningen straks gewijzigd.

Zo kan het brokstuk op Réunion belangrijke nieuwe aanwijzingen opleveren. Toch kan het even goed nog maanden of zelfs jaren duren voordat zwaardere onderdelen van de MH370, en mogelijk de zwarte doos, worden teruggevonden.