We kunnen rustig door ademen, want CO2 is niet vies, beste planeetredders

Niet schrikken: de opinie van Paternotte en Bosman (27/7) is gegrond op waandenkbeelden. CO2 is namelijk helemaal niet ‘vies’. CO2 is een essentieel gas voor plantengroei. In onze kassen in het Westland heeft de atmosfeer meer dan twee keer zoveel CO2 als in de buitenlucht om de groei te bevorderen. Mensen kunnen daar prima de hele dag in werken.

Onze kolencentrales zijn voorzien van scrubbers die alle NOx en SO2 verwijderen, zodat alleen schone stoom en schone CO2 in het uitlaatgas voorkomen. Aardgas verbrandt vanzelf al helemaal schoon en olie wordt niet gebruikt voor elektriciteitsopwekking. CO2 is zeker geen luchtvervuiling.

Waar is het Paternotte en Bosman dan om te doen? Ze vinden kennelijk dat wij geen CO2 meer mogen produceren. Ik zal maar niet zeggen dat we dan niet mogen ademen; ze hebben zich kennelijk aangesloten bij de ‘planeetredders’.

De eerste vraag is of de planeet wel gered moet worden en de tweede is of de mens dat wel kan.

Als in Nederland alle fossiele centrales worden stilgezet, zal de temperatuur, zoals berekend door de klimaatmodellen, in 2100 niet verder dalen dan 0,01 graden celsius. Uit de levenscyclus van windmolens blijkt dat ze bij kleine hoeveelheden nauwelijks fossiele brandstof besparen.

En als je veel windmolens hebt – zoals Duitsland – neemt de CO2-uitstoot zelfs toe. Voor zonnepanelen geldt hetzelfde. Er is best iets te zeggen voor een nieuw energiesysteem dat niet afhankelijk is van fossiele brandstoffen, hoewel die nog in geen honderden jaren op zullen raken. Het zou dan veel beter zijn om al het geld dat zinloos wordt verkwist aan de huidige ‘hernieuwbare’ energie te besteden aan zo’n energiesysteem. Op dit moment is de enige optie kernenergie.

Fietspadplaag

De inhaler moet opletten

In zijn brief van 29 juli beschrijft Maurits Westerbeek schaamteloos zijn eigen slecht anticiperend verkeersgedrag en agressie jegens oudere fietsers. Een fietspad is bestemd voor langzaam verkeer, dus zeker voor op hun gemak voortpeddelende wielrijders.

Elke fietser moet wel eens uitwijken voor een losliggende tegel of ander obstakel en daar dient de achterop komende fietser op te anticiperen. Je hoort een racefietser niet aankomen. Een normale fiets heeft een bel, te gebruiken wanneer men in wil halen. Maar een racefiets heeft geen bel omdat dat de fiets zwaarder maakt, aldus mijn fietshandelaar. De eigen tekortkoming mag geen reden zijn om normale fietsers het leven zuur te maken.

Tot slot, zolang er geen regels zijn voor fatsoenlijk fietsverkeer pleit ik voor de ongeschreven fietsregels zoals ik in Chinese grote steden meemaakte: elke fietser dient te anticiperen op het fietsgedrag van degenen voor hem, hoe die zich ook gedragen.

Marieke de Mooij

EU-referendum

Altijd een slecht middel

Peter van Ham (20/7) koppelt met zijn pleidooi voor een Nederlands referendum over een federaal Europa een slecht middel aan een nog niet bestaand probleem. Een referendum is altijd een slecht middel, behalve misschien over plaats van de lokale schouwburg of station, omdat de vraag over een gecompliceerde materie zelden bondig genoeg kan worden geformuleerd om een ja of nee antwoord mogelijk te maken. Meestal stemt de kiezer dan om heel andere redenen, zoals afkeer van het regeringsbeleid of een deelaspect daarvan.

Maar wat is een federaal Europa? Zelf beschrijf ik de EU liever als een uniek integratieverband ‘met federale trekken’. In de wereld bestaan vele federaties, maar die verschillen nog al. Amerika, Duitsland en binnenkort waarschijnlijk ook het nauwelijks meer ‘Verenigd’ Koninkrijk. Zonder een duidelijke constitutie weet ik niet wat men bedoelt. De Europese Unie berust op twee beginselen : ‘Eenheid in Verscheidenheid’ en ‘Steeds Nauwere Eenheid’. Dat is geen eindplaatje, maar een proces van naar elkaar toegroeien. Met iedere crisis wordt het mogelijk om voortgang te maken en nieuw beleid aan te pakken. Zie de bankencrisis, de vluchtelingenopvang, maar ook het milieubeleid dat in de oorspronkelijke EEG niet voorkwam. Zelf zou ik graag meer integratie zien in het buitenlands- en veiligheidsbeleid, want niemand kan het meer alleen. Geen Europees leger maar wel meer Europese capaciteiten die beter op elkaar zijn afgestemd. De EU beschikt over veel instrumenten, maar die moeten wel gezamenlijk worden ingezet. Op terreinen als piraterij, de relatie tussen interne en externe veiligheid en cyberacties werkt dat zelfs beter dan de NAVO, maar dat is vandaag al mogelijk. Daar is geen overhaast federalisme voor nodig en dat is ook niet te verwachten.

Dr. W. F. van Eekelen