Column

Bedankt, Walter

Georgina Verbaan

Nog even over Cecil hoor, u weet wel. Die leeuw die ieders beste vriend bleek. Kapot waren we. In gedachten zaten we huilend bij Pauw aan tafel te vertellen wat het precies was dat ons bond toen wij als jeugdvrienden over de savanne dartelden. Cecil is vermoord. Door een tandarts ook nog, verdomme. Zo’n klootzak die er genoegen in schept om je naar je ophanden zijnde scheiding te vragen terwijl hij een tentzeil van je rechteronderkies naar je linkeronderkies spant en jij de tranen in je oren voelt lopen omdat de verdovingsnaald even daarvoor recht je kaakbot in werd gejast. Zo’n man die heus wel ziet dat het verdroogde kadaver dat ooit je tong was, bezaaid ligt met stukken composiet die je keel in dreigen te tuimelen, maar toch even frivool zijn kruk naar achter rolt om ‘Every breath you take’ van The Police wat harder te zetten. „Héérlijk nummer!” Maar waarom nu ineens al die ophef? Die emoties? De foto’s van jagers met hun trofeeën worden toch al een tijd voorzien van naam en rugnummers gedeeld op sociale media. Of is het omdat we hoorden dat deze leeuw op tv geweest was? Een Zimbabwaanse ster was? Hij een naam en een geschiedenis had, waar we over kunnen lezen, omdat hij voor onderzoek gevolgd werd? Als dit is waarom we er zo verbolgen over zijn dan zou je haast voorstellen elke kip, koe of varken een real life soap te geven, in de hoop op eenzelfde dosis medeleven. „Vanavond in Van Broedlamp tot Abattoir; Gerrits laatste minuten vallen hem zwaar, hij vindt het duidelijk jammer dat de ramen van het slachthuis zo hoog zitten. Anders had hij nog even naar buiten kunnen kijken.” Op internet werd een morele The Voice georganiseerd. Freek Vonk zou een tweet hebben geplaatst die verdacht veel op een tweet van Ricky Gervais leek. ‘Plagiaat! Freek is alleen met zijn business en ego bezig!’ Terwijl de tweets niet zo’n particuliere vraag stelden; wat moet er in je leven gebeurd zijn dat maakt dat je een prachtig dier wilt doden om er lachend mee te poseren? Het treurige antwoord is waarschijnlijk geld en verveling. Dankzij ‘de moord’ op deze leeuw komt er hopelijk een verbod op de jacht op deze dieren. (Maar ja, corruptie.) En een verbod in de EU op het invoeren van deze jachttrofeeën. (Maar ja, Europese besluitvorming.) Verder zijn we natuurlijk gewoon dankbaar als er af en toe een grotere klootzak dan onszelf voorbijkomt. We doen elke dag wel twintig dingen die we zouden moeten laten als we echt een betere wereld willen. En we weten het. Maar dankzij Walter Palmer kunnen we wijzen en gillen en als iedereen zijn kant opkijkt snel nog wat kipnuggets naar binnen duwen terwijl we de kachel wat opstoken. Bedankt Walter, je maakte van ons een beter mens.