Column

Ze voelde zich lekker, dus draaide ze die nacht naakt in de club

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Deze week de vraag of een queer night tijdens de Amsterdam Gay Pride nog nodig is in de housescene.

Twee weken geleden zag ik Robbie Baauw aan het werk op Milkshake-festival in Amsterdam. Baauw is oprichter van The Amazing Agency, een boekingskantoor dat de clubcultuur verrijkt met paradijsvogels van allerlei pluimage. Soms gekleed in een doe-het-zelf-versie van Alexander McQueen-couture (denk: zwartleren gezichtsmaskers en Britney Spears-geruite minirokjes), soms in over de top bijna-Chanel, zoals op Milkshake. Rachel Green draaide nineties-r&b-bangers, maar Baauw stal de show in zijn zwart-witgeruite hotpants. Hij draaide, duwde en schurkte zijn billen omhoog, reed in een imaginaire auto en maakte Vogue-gebaren rond zijn peroxidewitte haarpuntjes.

Naast Baauw trippelde er een team Aziatische dragqueens over het terrein, met kettingen van eetstokjes en pingpongballen. Precies dat gevoel van vrijheid en diversiteit is de essentie van Get on Down in Studio 80, zegt organisator Melisa Cenik. „Geen gay night, maar een queer night. De eerste focus ligt bij ons op muziek, niet op het visuele. We willen juist een gemixte crowd. Bij ons heb je queers, gays en trans bij elkaar en iedereen vindt het tof.”

Is dat nog ‘nodig’? Een aparte queer night? Seksuele vrijheid zou toch de essentie van iedere clubavond moeten zijn – house ontstond uit disco en r&b: muziek uit de zwarte en latin gay-gemeenschap. Maar niet overal durft iedereen zichzelf te zijn, zegt Cenik. „De focus ligt bij ons weliswaar op muziek, maar we willen ook dat gevoel van vrijheid en gemeenschap uit die begintijd bewaren.” Bijvoorbeeld door artiesten te boeken als Miss Honey Dijon. De zwarte transvrouw groeide op in de jaren tachtig in de bakermat van house – Chicago. Als twaalfjarige kocht ze een fake ID in een krantenkiosk langs de metrolijn. Een oudere vriendin, vaste bezoeker van club Warehouse, stelde haar voor aan pioniers als Ron Hardy en Frankie Knuckles. Haar ouders, vurige muziekliefhebbers, lieten haar draaien op feestjes in de kelder. Honey herkende zichzelf in artiesten die genres deden vervagen, zoals Annie Lennox. „Voor mij ging house nooit over dj’en en mode nooit over kleding. Het ging altijd om de kans op een mooier leven”, zegt ze tegen The New York Times.

Ze deed de muziek voor modeshows van onder meer Louis Vuitton en dit jaar breekt ze, in het kielzog van Smart Bar-programmeur The Black Madonna, ook internationaal door in clubs.

Vorig jaar draaide ze voor het eerst in Studio 80, ook tijdens de Amsterdam Gay Pride, en gingen de organisatoren dj Lupe en Cenik met haar eten. Cenik: „Een paar weken daarvoor trad ze op in de Panoramabar en het gerucht ging dat ze naakt zou hebben gedraaid. Wij vroegen of dat waar was. Toen antwoordde ze: ‘ja, waarom niet? Ik voelde me lekker.’ Als iemand zich zo vrij voelt, is dat toch geweldig?”

Er is geen betere omgeving om jezelf te zijn dan een plek waar iedereen anders is.