Seksueel geweld past niet onder de mantel der liefde

De cijfers liegen er niet om. In een representatief, grootschalig en gedetailleerd onderzoek naar seksueel misbruik in Nederland komt naar voren dat in de leeftijdscategorie van 12 tot 25 jaar, van de jonge vrouwen 56 procent te maken heeft gehad met onvrijwillige seks en 29 procent van de jonge mannen. Het treft meer vrouwen dan mannen, meer meisjes dan jongens, meer homo- dan heteroseksuelen.

In 2009 bleek op grond van analyse van vergelijkbaar onderzoek dat een op de negen seksueel actieve vrouwen ooit verkracht is. Dat cijfer wordt in dit onderzoek aangepast naar een op de zeven vrouwen die „weleens onvrijwillig te maken [heeft] gehad met vaginale penetratie”.

Het onderzoek beslaat seksueel misbruik in brede zin, van allerlei vormen van aanranden tot verkrachting. Zonder het te benoemen attaqueert het daarmee de gangbare reactie dat het ene iets heel anders dan het andere zou zijn: verkrachting is ontoelaatbaar, en een greep in een blouse of onder een rok is onbehoorlijk, meer niet. Dat mag zo zijn voor de dader, maar diens mening doet niet ter zake. Het gaat erom dat het voor degene die het onderging, iets van hetzelfde laken een pak kan zijn. Wat voor de een maar een grapje was, kan de ander mentale schade toebrengen die op de lange termijn blijft doorwerken.

Seksueel misbruik lijkt wel normaal, daar komt het alles bij elkaar genomen op neer. Waarmee het, getuige de cijfers wijdverbreide, seksueel misbruik een serieus probleem voor de volksgezondheid is, dat niet onder de mantel der liefde past. Er moet systematisch over nagedacht worden hoe dit kan worden teruggedrongen. Het moet op grote schaal worden herkend en aangepakt. Door ouders, scholen, artsen. Door uitbaters van uitgaansgelegenheden en evenementen in ruime zin. Door politiefunctionarissen en ordebewaarders. En door het ministerie van Volksgezondheid.

De essentie is dat het slachtoffer van seksueel geweld nogal alleen staat. Verkracht zijn is traumatisch, aangifte doen is zwaar. Maar ook kenbaar maken dat je ergens niet van gediend bent is niet simpel. De dader wil niet luisteren en hulp van eventuele omstanders is zeldzaam. Al met al riskeer je te kijk gezet te worden als flauw of preuts of zedenpreker, wat de zaak nog erger maakt.

Dat zal moeten veranderen, terwijl er ook geen sfeer mag ontstaan waarin erotiek sowieso verdacht is, niemand een ander meer durft aan te raken en iedereen een potentiële viezerik is. De essentie is de ontwikkeling van inlevingsvermogen in een ander. Met inbegrip van de notie dat wat iemand doet altijd doorslaggevend beoordeeld kan worden door degene die het ondergaat.