Muziek die vrolijk én angstig is

Supergroep Siriusmodeselektor is zondag de afsluiter van Dekmantel Festival. Het is een samenwerking tussen oude vrienden: electroduo Modeselektor en Siriusmo.

Siriusmodeselektor: Gernot Bronsert (links), Moritz Friedrich en Sebastian Szary. Foto Birgit Kaulfuss

Op het Britse popfestival Glastonbury zag Gernot Bronsert (36), de helft van electroduo Modeselektor, hun nieuwe partner Siriusmo voor het eerst eens ontspannen op het podium staan. „Hij lachte, rookte een sigaret. Dat had ik hem de eerste vijftien shows niet zien doen.”

Na vijf weken toeren met Siriusmodeselektor gaat het inderdaad al beter met zijn podiumangst, zegt Moritz Friedrich (38), zoals Siriusmo echt heet – lange, blonde haren, de blik naar beneden, ogen achter een ijzeren scheikundebril. De schuwe synthesizervirtuoos durft zelfs even naar het publiek te kijken, al bleef hij nog stokstijf achter de tafel met synthesizers staan tijdens het Pitch Festival, begin juli in Amsterdam. „Ik kan zelfs zeggen dat ik er een beetje lol in heb gehad, ergens halverwege.”

Siriusmo heeft het imago van een wereldvreemde kluizenaar en creatief genie. Zijn muziek is even speels als inventief. Het bekendst zijn electrohits als All The Girls, High Together en Einmal in der Woche Schreien.

Siriusmodeselektor, zo heet de nieuwe supergroep van electroduo Modeselektor, die naast Bronsert bestaat uit Sebastian Szary (40). Twee jaar geleden betoverden de oprichters van Monkeytown Records en het 50Weapons-label Lowlands met hun prachtige liveshow onder de naam Moderat, met vol warme vibrerende bassen en de mineurzang van minimal houseproducer Apparat.

Dit voorjaar hebben ze hun derde album afgerond, zegt Bronsert. Dus was er tijd om te toeren met labelgenoot en vriend Siriusmo, een lang gekoesterde wens. Tijdens hun liveshow combineren ze de popstemmetjes, samples en ingenieuze melodielijntjes – half vrolijk, half beangstigend – van Siriusmo met de vibrerende bassen en schurende synths van Modeselektor. Friedrich speelt keyboards, Bronsert doet de beats en Szary percussie.

De basis voor Modeselektor werd gelegd tijdens huisfeestjes in een Berlijns kraakpand. Ook de jongens van kunstenaarscollectief Pfadfinderei woonden daar en maakten ook toen al de beelden voor de show.

Toen het debuut Hello Mom! van Modeselektor verscheen op technolabel BPitch in 2005, verraste het duo met hun mix van grime, dubstep, electro, hiphop en bass. Ze gingen op tour met gasten die ook nummers uitbrachten op hun 50Weapons-label, zoals Cosmin TRG, Phon.O, Anstam en Marcel Dettmann.

In 2009 begonnen Szary en Bronsert het label Monkeytown Records. „Siriusmo is de reden dat we Monkeytown Records hebben opgezet”, zegt Szary, gekleed in Modeselektors standaarduniform, een zwarte vliegeniersoverall. „Hij had al singles uitgebracht op diverse labels, maar nog geen album. Wij wilden hem een thuisbasis geven.”

Modeselektors tweede album Monkeytown (2013) combineert bouncy hiphopbeats met groovy zang (Berlin) en breakbeats met de falsetzang van Radioheads Thom Yorke (Shipwreck), fan van Modeselektor. Het is soms schurend en stompend, dan weer glad en groovy, maar altijd opzwepend.

Szary en Bronsert groeiden op in dezelfde buurt in Woltersdorf, een plaatsje ongeveer 30 kilometer ten oosten van Berlijn. Szary gaf hiphopfeestjes waar Gernot als zestienjarige tegen hem opkeek. Friedrich ontmoette Szary in een jeugdhonk waar „ze konden blowen en gamen”. Friedrich, kunstenaar en illustrator van schoolboeken, spoot er de muren vol met graffiti. Als Szary de ‘cool kid’ was en hijzelf de ‘wannabe’, was Friedrich ‘de nerd’ grapt Bronsert. Er is alleen nog geen gezamenlijk album: „Dat is de volgende stap.”

„Een therapiegroep”, zo noemt Bronsert Siriusmodeselektor. De samenwerking brengt hem en Szary een frisse wind. Voor Friedrich is „het makkelijker om met vrienden op het podium te staan dan alleen. Het is net een schoolreisje.”

Friedrich was twintig jaar geleden al zo schuw dat hij de Fender Rhodes-piano achter een gordijntje bespeelde toen Bronsert hem voor het eerst hoorde met zijn toenmalige funkband Sirius. „Ze speelden een soort combinatie van Jamiroquai, Stevie Wonder en iets uit de toekomst”, zegt Bronsert. „Maar dan cooler.” Friedrich was de toetsenist van Sirius. Bronsert: „Halverwege het optreden liep hij ineens weg. Ik dacht dat het was afgelopen. Maar het werd hem te veel.”

Siriusmo: „Ja, zo erg was het. Op dit niveau weet ik dat weglopen niet meer kan. Als het me nu te veel wordt, kijk ik gewoon strak naar de toetsen.”