Hij leek een stuk van 17

Lisa is terug. Een meisje van dertien, zoals Paul van Vliet ze ooit bezong: „Te klein voor de liefde, te klein voor de kerels” – maar die meisjes zijn er wel nieuwsgierig naar. Hun seksualiteit ontwaakt, ze zoeken het experiment en dat kan hen een makkelijke prooi maken voor de kerels met de kwade bedoelingen. Vijf dagen was Lisa verdwenen, via Facebook verleid om met een jongen op pad te gaan. Op zijn profiel leek hij een lekker ding van 17. Arme Lisa.

Tegen kinderlokkers wordt door iedere ouder gewaarschuwd en sinds er meer zaken tegen actieve pedoseksuelen bekend werden, is men alerter dan ooit. De man die zich iets te lang ophoudt aan de rand van een schoolplein, speelveld of bosje krijgt sneller dan voorheen te maken met achterdochtige blikken. Terwijl menig kinderlokker zijn jachtgebied verlegde. Op internet kan hij onbespied een slachtoffer uitkiezen, virtueel opfokken en vervolgens verleiden tot een daadwerkelijk seksuele ontmoeting.

Groomen heet deze digitale vorm van kinderlokken en de rechtspraak worstelt met de nieuwe wet die het strafbaar maakt. De ene rechtbank stelt hogere eisen aan de handelingen die een verdachte moet verrichten om strafbaar te zijn dan de andere. Dat leidt tot rechtsongelijkheid en frustratie bij het Openbaar Ministerie. Het OM vraagt nu aan de politiek om wetsaanpassing. Dat kan, maar dat duurt al gauw jaren. Een snel antwoord zou van de hoogste rechter kunnen en ook moeten komen.

Maar helaas: ook nieuwe jurisprudentie zal net zo min afdoende zijn als strengere anti-anonimiteitsmaatregelen op vriendschapssites, van Facebook tot Habbo, „een te gekke plek met te gekke mensen voor spelers van 12 jaar en ouder”. Dwarsboom de lokker en hij vindt een achterdeurtje.

Niet voor niets zijn de sociale media in recordtijd volslagen ingeburgerd. Intermenselijk contact is makkelijk geworden, ook voor wie verlegen of eenzaam is. Iedereen is benaderbaar voor iedereen. Dat is mooi en handig maar het kan dus ook bedreigend zijn. Ouders en bijvoorbeeld onderwijzend personeel moeten beseffen dat, anders dan schoolplein of struikgewas, de sociale media eigenlijk niet te bewaken zijn. Niemand kan altijd meekijken terwijl een kind achter de computer zit, nog los van de vraag of een puber wel gediend is van, en met, goedbedoelde controlezucht. De veiligheid van kinderen hangt af van de ontwikkeling van hun eigen instinct en hun eigen zelfredzaamheid. Opvoeders zullen hen serieus moeten opleiden en trainen, in het besef dat de digitale snelweg net zo vanzelfsprekend is als een feitelijke snelweg met snelverkeer. Heel handig. Heel bekend. Maar je steekt niet zomaar over. Logisch.