Gelukkig geen whodunnit

Amy Winehouse maakte tijdens haar leven maar twee studioalbums, na haar overlijden in 2011 verscheen er nog wel een album met niet-uitgebracht materiaal en een livealbum. Maar meer muziek is er niet. Ze is een artiest bij wie je je afvraagt wat ze allemaal nog meer had kunnen bereiken, als ze niet kapot was gegaan aan een teveel aan alcohol, drugs en paparazzi. Asif Kapadia’s documentaire Amy toont haar leven aan de hand van privébeelden, concertregistraties en de draaiende camera’s van de opdringerige paparazzi. Kapadia interviewde vele mensen, van Amy’s vader Mitch tot collega’s uit de muziekwereld zoals Mark Ronson en Tony Bennett. Verder horen we Winehouse zelf veel in oude interviews. Bij het zien van de documentaire kun je zoeken naar een schuldige voor de vroegtijdige dood van de zangeres. Wie bracht haar in contact met drank, heroïne en crack? Wie hielp haar niet genoeg? En wie onderschatte haar problemen het meest? Gelukkig blijft Kapadia verre van een whodunnit-zoektocht en wijst hij geen schuldige aan. Want was het niet vooral zelfdestructie? Dat beklijft als we haar op een nuchter moment een Grammy in ontvangst zien nemen en ze tegen een vriendin zegt: „Dit is zo saai zonder drugs.”