Bliksemontmoeting

Zondagavond 19 juli was ik samen met mijn zoontje van 6 op station Amsterdam Sloterdijk ingestapt. We konden geen zitplaats vinden, dus mijn zoontje ging maar op de trap zitten, tegenover jou, meisje met getinte huid, bruin haar, wit topje aan en prachtige, sprankelende bruine ogen. We raakten aan de praat en vertelden over ons bezoek aan Disneyland Parijs, waarvan we net terugkwamen.

Het was een lange dag geweest, maar toen we daar zo stonden te praten vergat ik dat allemaal, zo betoverend vond ik je. Bij het volgende station, Zaandam, moest je eruit en voor ik ook maar iets kon zeggen of doen was je uit onze levens verdwenen. Ik vind het ontzettend jammer dat we maar zo weinig tijd hadden om te praten en ik hoop zo dat er kans is om je nog eens te zien. Ik weet je naam niet eens, maar hopelijk kunnen we daar binnenkort verandering in brengen. Hoor ik van je?