Satire op de jaloezie tussen generaties

While We’re Young. De titel van de nieuwe film van Noah Baumbach zegt het al. Het is geen nostalgie, geen ‘toen we jong waren’, maar iets anders. Berouw en onbehagen, of het plotselinge besef dat de tijd voorbijgaat als je niet oplet. Terwijl we jong waren, vergaten we te leven. Veertiger Ben Stiller komt erachter dat zijn tijd om het te maken nu wel voorbij is. Maar dan ontmoet hij zijn jongere pendant (Adam Driver), laaft zich aan diens energie en vermogen wel in de huidige tijd te overleven. Plus dat deze Jamie helemaal het leven leidt dat Stiller leidde toen hij jong was, of had willen leiden. Lp’s, typemachines, videobanden, hipster deluxe.

Het zegt genoeg dat de film opent met een citaat uit Ibsens Bouwmeester Solness, een toneelstuk dat gaat over de ondergang van een architect die voor een jongere vrouw valt en daarmee over de destructieve angst voor de ambitie van de jeugd. While We’re Young is een bittere en melancholische satire op de jaloezie tussen generaties, op nieuwe technologie versus oude authenticiteit, over de eeuwenoude zoektocht naar echtheid. Niet alleen in het leven, maar ook in de kunsten. Het feit dat beide mannen documentaires maken geeft Baumbach ruimte om te filosoferen over de vraag of film ooit een betrouwbare spiegel van de werkelijkheid is.