Mijn tuin is eigenlijk van iedereen

Buiten denken we na over onze eigen natuur. Zo ook Anna Kruip (31). Na tweehonderd sollicitaties besloot ze kantoor te gaan houden in een pipowagen.

Foto Rob Overmeer

„Na mijn studie Nederlandse taal en cultuur heb ik zo’n tweehonderd sollicitatiebrieven geschreven, maar ik ben nergens uitgenodigd. Via via kreeg ik een baan als directiesecretaresse, maar door bezuinigingen werden mijn uren gekort dus ik moest weer op zoek. Balen.”

„Ik geloofde niet meer in sollicitatiebrieven en ging dichter bij mezelf op zoek naar een baan. Door mijn eigen bruiloft kende ik een alternatief koffiehuisje waar je ook een zaal kunt huren, De tuin van de Smit in Leiden. Dieren, natuur en klanten krijgen alle aandacht. Hier voel ik me thuis. Ik ben er naartoe gegaan om te vragen of ik hen kon helpen bij het werk. Ik heb al mijn capaciteiten op tafel gegooid. Ik overviel hen. Maar na vijf maanden belden ze me. Ze hadden iemand nodig die kon organiseren. Nu verzorg ik vanuit een pipowagen de productie van bijzondere feesten. Zo kwam er laatst een dame. Ze is ongeneeslijk ziek en wilde haar afscheidsfeest geven voor al haar vrienden.”

„Door mijn werk kom ik op een integere manier in contact met anderen en dat brengt me dichter bij mezelf. Het is eigenlijk net als in mijn tuin. Als ik zit te eten wenst iedere voorbijganger me smakelijk eten. En als iemand zijn busje voor mijn deur parkeert, voel ik me beledigd. Ik verbeeld me dat het grijze stukje van mij is, maar mijn tuin is eigenlijk van iedereen.”