Column

Met die lui komt het niet meer goed

‘Het waren vooral jonge Marokkanen”, zegt de blonde marktkoopman over de relschoppers die begin juli in de Haagse Schilderswijk voor tonnen schade aanrichtten, uit woede over de dood van arrestant Mitch Henriquez. „Maar als je er wat van zegt, slaan ze je kraam in elkaar. Ze zoeken altijd een stok om de hond te slaan. Met die lui komt het niet meer goed.”

Vanachter zijn kraam op de hoek van de markt wijst hij naar het Hobbemaplein aan de overkant. „Daar hebben ze schoenenwinkel Herman en verderop de ING-bank geplunderd. En bij het theater zijn de ruiten ingegooid.”

In theater De Vaillant laat directeur Harrie van de Louw even later een foto zien van relschoppers die zijn gebouw belegeren. „Toen ze via de opengebroken nooduitgang eenmaal binnen waren gekomen, hebben ze in de foyer de vleugel op z’n kop gezet en daarmee de grote ruit eruit geramd”, vertelt hij. „De schade ligt tussen de vijftig- en honderdduizend euro.”

Uit medelijden zamelden Hagenaars, aangevoerd door iemand die zich Mohammed van Dijk noemt, geld voor het theater in. Er is al zo’n 8.500 euro opgehaald. Maar eigenlijk heeft De Vaillant het niet nodig, omdat de verzekering waarschijnlijk alles vergoedt. Van de Louw: „Maar we hebben er een goede bestemming voor bedacht: een huis voor kindereducatie, waar verhalen uit alle hoeken van de wereld worden verteld.”

Het plan klinkt aantrekkelijk voor een theater dat de 131 nationaliteiten in de wijk moet bedienen. „Wij gaan zelf altijd op zoek naar publiek, dat dan met ons meedenkt over het aanbod en ook zelf met ideeën komt. Voor de Marokkanen, de grootste groep in de wijk, geldt dat laatste niet. Ze hebben die traditie niet, behalve als het om stand-up comedy gaat, die we samen met het Marokkaans Jongeren Geluid organiseren. Ook trokken de Hijabi Monologen, speciaal georganiseerd tijdens schooltijd om tien uur ’s morgens, twee keer een volle zaal met een groep van zo’n dertig vrouwen.”

Of het theater op die manier rust in de Schilderswijk kan brengen, is allesbehalve zeker. „De afgelopen jaren is het hier steeds meer gaan koken”, zegt de directeur. „Er hoeft maar iets te gebeuren en de boel ontploft. De rellen hadden allang niets meer met de dood van Henriquez te maken, maar eerder met discriminatie door de politie. En wat wil je: de armoede is hier groter dan waar ook in Nederland en jongeren vinden amper aansluiting bij de samenleving.”

Op mijn vraag of er in de Schilderswijk sprake is van een ‘wij-zij’-klimaat, zegt Van de Louw enigszins bezorgd: „Ik hoop dat het niet waar is. Maar als ik zie dat ze alleen Nederlandse instellingen hebben vernield, zou het best zo kunnen zijn. En dat doet pijn.”

De 16-jarige Marokkaanse vwo’er Tofik was getuige van de rellen. Zittend op zijn scooter voor schoenenwinkel Herman, wijst hij op de islamitische slagerij, het Surinaamse wisselkantoor en het Turkse fastfoodfiliaal aan de overkant. „Dat is de wij-kant”, zegt hij kalm. „Die zaken zijn niet vernield.”

Tofik herkende nogal wat relschoppers uit de buurt. „Het zijn vmbo’ers of jongens zonder werk, die in het verdomhoekje zitten en daarom de rol van kut-Marokkaan spelen. Zo’n Aboutaleb vinden ze, anders dan ik, helemaal niets.”