Van rock tot gospel: alles funkt

George Clinton knipte zijn bonte dreads al weer een paar jaar geleden af, toen hij stopt met crack, maar zijn P-funk spat nog altijd van het podium. Foto CB Images

Ze noemen hem Dr. Funkenstein, hij is de kapitein van het ruimtevaartuig The Mothership dat de funk over het heelal verspreidt, hij is een van de aartsvaders van het genre. Maar daarmee doe je George Clinton eigenlijk nog tekort. Gisteravond liet hij in Paradiso eens te meer horen dat zijn invloed ver voorbij de funk reikt; rap, psychedelische rock en zelfs gospel zijn een integraal onderdeel van zijn show en muzikale erfgoed.

Met zo’n twintig man was het naar George Clinton-maatstaven nog tamelijk rustig op het podium. Zijn bands Parliament en Funkadelic lijken oneindig te kunnen uitdijen. Het was niet van alle leden duidelijk wat hun taak was, een van hen leek vooral aanwezig om in te vallen als de 75-jarige funkateer even moest zitten. Van zijn oude stem is niet veel over, maar dat is ook niet zijn belangrijkste wapen. Hij is al sinds eind jaren zestig de voorman van een beweging, de P-funk, die verpakt in psychedelische sciencefictionmythologie een boodschap verkondigt die hij ook in Amsterdam liet klinken: Free your mind and your ass will follow. Het werd hartstochtelijk meegeschreeuwd in Paradiso.

Een groot deel van het publiek was te jong om Clinton uit zijn gloriedagen te kennen, maar zal zijn sound onder meer kennen van (gangster)rap. Weinig artiesten zijn zo vaak gesampled. Ook hijzelf leent wat hij wil, in The Mothership Connection staat de frase Swing low sweet chariot centraal, een traditional uit de tijden van de Amerikaanse slavernij. Deinend door de zaal met een stevige bas en drum erachter, klonk het als de ultieme groove.

Parliament/Funkadelic is geen strakke formatie, het is een muur van geluid die nog weleens afbrokkelt of cement mist. Maar het is een band waar het spelplezier vanaf spat. Al na vier nummers werd de strakke funk vaarwel gezegd en was Get Low een rapnummer in hoog tempo. Daarna volgden onder meer lange, psychedelische rocksolo’s, inclusief headbangen en met de tanden bespeelde gitaren.

Zo theatraal als in de jaren zeventig is de funkformatie niet meer. Ruimtevaartuig The Mothership – een van de grootste podiumattributen die ooit op tour ging – staat al 35 jaar aan de grond en Clinton knipte in 2012 zelfs zijn kenmerkende regenboogvlechten af toen hij stopte met crack. Nu moeten we het doen met een zangeres verkleed als sexy katje, inclusief poezenoortjes en een staart, en met een danser die zich ontdoet van zijn extravagante witte bontjas en onmogelijk lenig over het podium beweegt.

De ultieme finale bracht alles terug naar de funk. Het soulvolle (I Wanna) Testify ging over in de hit Atomic Dog met een scheurende baslijn. Inclusief het omhoog geklauterde publiek van alle leeftijden en achtergronden stond toen toch alweer bijna vijftig man op het podium. Amsterdam was tweeënhalf uur lang, precies zoals de gekke oudoom van de funk het gisteravond zei: One Nation Under a Groove.