Romeo, Julia en de wet

Schrijfster Pia de Jong verhuisde met haar gezin van Amsterdam naar Princeton, in de Verenigde Staten. Ze schrijft over wat haar opvalt.

Illustratie Eliane Gerrits

Toen mijn zoon aankondigde een vriendinnetje te hebben, achtte ik de tijd rijp voor een diepgaand moeder-zoongesprek. Verbouwereerd keek hij me aan. „Mam”, zei hij, „wat zou jíj me nu nog kunnen vertellen.”

Maar nee, het ging niet over bloemetjes en bijtjes. Als Nederlandse jongen werd hem al in groep 1 op school verteld hoe die vork in de steel zit. Dit keer ging het over de Amerikaanse wet. Hij is 16, zijn vriendin 15. Theoretisch zou mijn zoon, mocht het voor de hand liggende gebeuren, de gevangenis in kunnen gaan. Zij heeft immers de age of consent nog niet bereikt. In New Jersey is dat 16, net als trouwens in Nederland.

In Amerika verschilt de wetgeving per staat. Zo is de seksuele meerderjarigheid in New York 17, in Virginia zelfs 18. En in sommige staten worden deze leeftijdsregels bijzonder hardhandig toegepast. Voor kalverliefde is weinig begrip. Shakespeares Romeo zou daar niet de geschiedenis ingaan als gepassioneerde jongeling, maar aangeklaagd worden als pedofiel. Tenslotte was hij 16 en Julia 13 toen hun relatie begon.

Dit overkwam een hedendaagse Romeo, Zachary Anderson, in Indiana. Hij was 19 toen hij een afspraak maakte met een meisje dat hij ontmoet had op de volwassenenafdeling van een dating website. In een speeltuin kwam het ervan. Een paar dagen later werd de nietsvermoedende jongen van zijn bed gelicht. Omdat de moeder zich ongerust maakte over haar dochter, was de politie erbij gehaald. Anderson werd opgepakt. Zijn date was niet 17, zoals ze hem voorgelogen had, maar 14. Dat het meisje ermee in had gestemd en dat er niets was gebeurd dat ook maar leek op dwang, maakte niets uit. Hij werd veroordeeld tot 90 dagen gevangenisstraf, vijf jaar proeftijd en een strafblad als zedendelinquent. Daarbovenop elke 90 dagen een huiszoeking en een verbod in de buurt te leven van scholen, parken en andere publieke plaatsen.

Ook, en dat sneed deze computerstudent wel heel lelijk in de vingers, mocht hij de komende vijf jaar geen gebruikmaken van internet. „Er zijn genoeg banen waarbij je geen computer nodig hebt”, zei de aartsconservatieve rechter bij het vonnis, „zoals vrachtwagenchauffeur of lasser.” Hij toonde geen enkel begrip voor de jongen. Een meisje zoeken op internet, daar seks mee hebben? Verwerpelijk.

Een krankzinnige uitzondering? Helaas niet. Toen Anthony Croce uit Florida 18 werd, gaf de moeder van zijn 15-jarige vriendin hem aan voor seks met een minderjarige. Al die tijd had ze de vriend van haar dochter gehaat en nu zag ze haar kans schoon. Pas na tien jaar werd Croce van de delinquentenlijst gehaald, zodat zijn strafblad als pedofiel niet meer opdook elke keer een mogelijke werkgever hem googlede. Hij werd gered door een zogenaamde Romeo en Julia-wet: als er niet meer dan 4 jaar leeftijdsverschil tussen de jonge geliefden zit, er sprake is van wederzijdse instemming en de jongste niet jonger is dan 14, is een seksuele relatie toegestaan.

Zachary Anderson is inmiddels op vrije voeten gesteld, na de actie van zijn ouders: Justice 4 Zach: Give His Life Back. Minder fortuinlijke Romeo’s zijn hun leven voorgoed kwijt.

Mijn zoon kijkt me glazig aan. Dat van die bloemetjes en bijtjes was makkelijker uit te leggen dan dit verhaal.