Hannah was na het eerste shot al niet meer te redden

Vroeger was heroïne een probleem van arme stedelingen. Nu koop je in de suburbs op school voor 5 dollar een zakje.

Begin vorig jaar reed Hannah McLaughlin (19) naar een vuilcontainer in de buurt. Ze deed het luik open en gooide al haar injectienaalden weg. Ze had, voor de zoveelste keer, besloten te stoppen met de heroïne. De volgende dag had ze alweer spijt. Hannah reed terug, doorzocht de container, maar de naalden waren onvindbaar. Ontroostbaar ging ze op de grond zitten, maar toen las ze de graffiti die op de zijkant gespoten was: ‘Everything will be okay’. Het troostte haar, zegt haar vader Craig McLaughlin, alsof iemand haar wilde opbeuren. Ze liet zich fotograferen bij de container. Het was een nieuw begin.

Een paar weken later, op 24 maart 2014, vonden haar ouders Hannah op haar knieën in haar kamer. Ze was bewusteloos na een overdosis heroïne, en overleed nog diezelfde dag.

Bel Air is een groen stadje in Maryland. Vrijstaande huizen, strip malls, een hoogopgeleide, blanke bevolking – dit is klassiek Suburbia. Veel inwoners werken in Baltimore, een half uur rijden. Maar in de jaren tachtig, toen in Baltimore de crackepidemie echt begon, trokken welgestelde inwoners naar niets-aan-de-hand-suburbs als Bel Air.

Maar ook Bel Air ontkomt niet aan de plotse toename van heroïneverslaving in de Verenigde Staten. Het aantal heroïnedoden in de VS is de laatste tien jaar verviervoudigd. En het zijn juist de gegoede suburbs als Bel Air waar de grootste stijging te zien is. In 2013 stierven 8.200 Amerikanen aan een overdosis heroïne, bijna een verdubbeling ten opzichte van twee jaar daarvoor. Volgens sheriff Lee Dunbar van het district Harford (240.000 inwoners), waar Bel Air onder valt, stierven hier vorig jaar 22 inwoners aan een overdosis heroïne. In 2010 ging het om 12 mensen.

Volgens een recent onderzoek, dat gepubliceerd werd in The Journal of the American Medical Association, „verandert het gezicht van de heroïneverslaafde drastisch”. De nieuwe verslaafde is in toenemende mate niet langer een zwarte, laagopgeleide stedeling. Het gaat nu om blanke, hoger opgeleiden, vaak vrouwen, in de suburbs. Heroïne is vooral een probleem aan de Amerikaanse oostkust. In het dunbevolkte westen is metamfetamine (meth) nog populairder.

Er was geen ontkennen meer aan

Craig McLaughlin is de dominee van Mt. Zion United Methodist Church. Craig en zijn vrouw Lisa hoorden in de jaren negentig voor het eerst van heroïneproblemen in Bel Air. Een jong stel dat muziek speelde in de kerk bleek al lange tijd verslaafd. Drie maanden later wandelde een heroïneverslaafde de kerk binnen. Hij ging nooit meer weg. „Ik wist niets van drugs”, zegt Craig. „Maar sinds die tijd was er geen ontkennen meer aan.”

De heroïne kwam nog veel dichterbij in het domineesgezin. Hannah, de jongste van de vier kinderen van het gezin McLaughlin, experimenteerde als twaalfjarige met alcohol en softdrugs. „Ze was wat teruggetrokken”, zegt Lisa McLaughlin over haar dochter. „Pas veel later hoorden we dat ze tussen haar zevende en elfde jaar seksueel was misbruikt door een kennis.” Toen ze veertien was, zeggen haar ouders, begon ze pillen te slikken. Op een dag kreeg ze methadon aangeboden, ze was meteen verslaafd.

Amerika’s pillenverslaving ligt aan de wortel van het heroïneprobleem, betoogde Barry Meier, journalist van The New York Times, in zijn recente boek A World of Hurt. Het enorme gebruik van (voorgeschreven) pijnstillers heeft niet alleen miljoenen Amerikanen afhankelijk gemaakt van medicijnen. De laatste jaren probeert de Amerikaanse overheid de toegang tot pijnstillers moeilijker te maken, met name het zwaar verslavende oxycontine.

Dit heeft geleid tot een zwarte markt van pijnstillers. Probleem is alleen, schrijft Meier: de pillen zijn duur, algauw 30 dollar (27 euro) per stuk. Heroïne, dat veel goedkoper is, is het makkelijkste alternatief. Sinds enkele jaren wordt de markt overspoeld met relatief goedkope heroïne uit Mexico. Sinds de Mexicaanse drugskartels heroïne ontdekten als nieuwe markt, is de prijs met zo’n 80 procent gedaald.

Heroïne kopen op school

Zo ging het ook met Hannah. Ze werd opgenomen in een afkickkliniek, om van haar pillenverslaving af te komen. Toen ze terugkwam, begon ze meteen aan de heroïne. „Het is geen enkel probleem om daaraan te komen, zegt Craig McLaughlin. „Op iedere middelbare school in Bel Air wordt heroïne verkocht. Een zakje heb je al voor 5 dollar.”

Voor het gezin McLaughlin begon een periode van ‘zelfmoord in slow-motion’, zoals vader Craig het noemt. Hannah werd naar 22 afkickklinieken gestuurd. Iedere keer viel ze terug in haar verslaving. Ze vervalste cheques, verkocht haar spullen, en werd prostituee.

Op de stoep bij het gezin reed die dagen van alles voor: auto’s met dealers, busjes met pooiers. Lisa McLaughlin: „In het begin werd ik kwaad. Ik ging foto’s nemen van iedereen die haar ophaalde. De gekte van haar verslaving kreeg ook vat op mij, en de rest van het gezin. We wilden iemand helpen die niet meer te helpen was.”

Craig en Lisa McLaughlin zijn een gespreksgroep voor familieleden van verslaafden begonnen in hun kerk. Craig McLaughlin helpt sheriff Dunbar met preventieprogramma’s. Maar, zegt hij, de enige kans om heroïneverslaving tegen te gaan, is om de vraag naar pijnstillers te stoppen. Bijna de helft van alle verslaafden aan heroïne was eerder verslaafd aan pillen.

Verschrikkelijke keuze

Hannah McLaughlin is haar verslaving nooit de baas geworden. Craig en Lisa McLaughlin hebben haar nooit kunnen redden, zeggen ze. Dat besef zal altijd blijven knagen, zegt Craig McLaughlin. „Een hulpverlener zei: u staat voor een verschrikkelijke keuze. U kunt haar in huis houden, en ze gaat zeker dood. Of u kunt haar het huis uitschoppen, en ze heeft nog een kleine kans. Dan krijgt ze misschien een prikkel om nog iets te proberen. Dat hebben we nooit gekund.”