Deze kan zo op het eindejaarslijstje

Een Italiaan die in z’n eentje op z’n zolderkamer in Milaan een hardcore/black metal mix maakt die goed te pruimen is? Ik zou je niet snel geloven als het debuutalbum van The Clearing Path hier niet al een week of twee non-stop draaide. Dit is een dark horse. Ene Gabriele Gramaglia maakte met Watershed Between Earth and Firmament een absolute mededinger voor het eindejaarslijstje.

Gramaglia deed alles alleen: het schrijven, de uitvoering, de opnames, de mix. Dan mis je misschien iemand die zegt dat een bepaalde riff niet zo briljant is of niet lekker past. Dat maakt dit album extra knap. En Gramaglia weet maat te houden: het album duurt amper een half uur en alleen het sluitstuk is langer dan vijf minuten. In die tijd maakt hij een tussenvorm van spastische hardcore-ritmes en nietsontziende blastbeats met krijszang uit de black metal.

Het instrumentale eindstuk ‘This River Will Carry Me Towards the Grandest Light’ is de apotheose. Lange riffs met synths en blastbeats geven ruimte aan een introverte gitaarsolo, fijne baslijntjes en tremologitaren in een naar de hemel uitwaaierend einde. Je kunt van dit album eigenlijk alleen zeggen dat het veel te kort is.