De baard en de bolhoed

Naast Muhammad Ali, Mahatma Gandhi en Nelson Mandela kreeg ook Vader Abraham een hoofdrol in de Zomergastenaflevering met Ahmed Aboutaleb. Van de zanger met de baard en de bolhoed was er een fragment uit Tros Muziekfeest op het Plein, waarin hij op de markt in Apeldoorn het nummer ‘Daar in het kleine café aan de haven’ zong, waarna de burgemeester van Rotterdam hem over het paard tilde door te stellen dat het hier literatuur betrof omdat Vader Abraham, net als Simon Carmiggelt dat kon, ‘het gewone’ onder woorden wist te brengen.

Aboutaleb: „Soms zit het grote in het kleine.”

Van die lofzang zal Pierre Kartner, het alter ego van Vader Abraham, die het Nederlands verrijkte met ‘uche-uche-uche, het stik hier van de muggen’ en het Smurfenlied, hopelijk zelf ook opgekeken hebben. Of niet natuurlijk, want de zanger staat niet bekend om zijn bescheidenheid.

De winnaar van onder andere een Edison, de Gouden Kanjer, de Zilveren Haring en de Gouden Kabouter zei in interviews dat 1 miljard mensen zijn liedjes kennen en ook dat hij vroeger zo arm was dat hij, toen hij nog als chocoladegieter in de fabriek werkte, bewust chocolade op zijn overall knoeide om er thuis voor zijn zoontje hagelslag van te kunnen maken.

Links was Vader Abraham door die achtergrond overigens nooit geworden. Ahmed Aboutaleb had uit zijn oeuvre ook kunnen kiezen voor ‘Wat doen we met die Arabieren hier’ (1975) dat uit de handel moest worden genomen vanwege vermeend racisme, ‘Het leger der werkelozen’ (1976) of ‘Wimmetje gaat, Pimmetje komt’ dat de zanger in 2002 met Pim Fortuyn opnam.

Van ‘In het kleine café aan de haven’ had Ahmed Aboutaleb duidelijk alleen naar het refrein geluisterd. Aan de zinnen ‘Daar zijn de mensen gelijk en tevree’ en ‘Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee’ had hij genoeg om de Nederlander te duiden.

Goed dat hij het daarbij hield, want tussen het refrein door rijmelde Vader Abraham maar wat bij elkaar.

Een mens is daar een mens, rijk of arm, het is daar warm

Geen monsieur of madam maar wc

Maar ’t glas is gespoeld in ’t helderste water

Ja ’t is daar een heel goed café

Of vond Ahmed Aboutaleb dat ook literatuur? Natuurlijk niet. Hier werd bewust voor de bodem gekozen, een lied waarvan hij wist dat het werd meegezongen. Afzakken om je te verheffen, een beproefd procedé. De populariteit van André Hazes werd tot op zijn eigen begrafenis door anderen misbruikt. Diederik Samsom dweepte tijdens de laatste verkiezingscampagne met de muziek van Jan Smit.

Vader Abraham heeft volgens zijn website overigens het lied ‘Ik wil die gulden terug’ in ontwikkeling. Daarin zegt hij in kleine literaire woordjes ook weer iets groots wat veel mensen aanspreekt.