Hield Hitler het meest van duifjes of taartjes?

Je kunt er nog steeds menig vegetariër mee pesten: zeggen dat Hitler ook vegetariër was. Maar was dat wel zo? Een (ietwat melig) kookboek zet de lievelingsgerechten van 26 beroemde dictators op een rij.

Nog altijd kun je vegetariërs op de kast krijgen door erop te wijzen dat ook Adolf Hitler geen vlees of vis at. Maar steeds meer vegetariërs hebben tegenwoordig hun verweer klaar. Ze zeggen bijvoorbeeld dat het lang niet zeker is of de Führer wel een vegetariër was. Of ze ontkennen het zelfs.

Als je dan vraagt waar ze hun kennis vandaan hebben, noemen ze altijd internet als bron. Inderdaad wemelt het online van de sites waar wordt beweerd dat Hitler helemaal geen vegetariër was. Weliswaar meldt het Wikipedia-lemma ‘Hitler and vegetarianism’ keurig dat de Führer in ieder geval de laatste tien jaar van zijn leven vegetariër was, maar daar staan tientallen artikelen tegenover die zijn vegetarisme ontkennen. Vrijwel altijd gaat het hier om sites over de voordelen van het vegetarisme of gezonde voeding. Zo heeft Natural News, een Amerikaanse site gewijd aan ‘natuurlijk’ voedsel, een artikel met de kop: ‘Myth busted: Hitler was not a vegetarian’.

Geen vlees vanwege Wagner

Vegahitlerontkenners kunnen nu ook wijzen op Dineren met dictators van de Britse journalisten Victoria Clark en Melissa Scott. In dit kookboek laten ze de lievelingsgerechten van 26 tirannen, onder wie Stalin, Mao Zedong, Pol Pot, Idi Amin en Saddam Hussein, vergezeld gaan van hun biografieën. Het lievelingsgerecht van Hitler was volgens Clark en Scott niet een of andere groentesoep maar Petits poussins à la Hambourg. Jonge duifjes, kippenlevers en „gesnipperde tong” zijn drie van de zestien ingrediënten die in dit gerecht gaan.

Toch zijn Clark en Scott geen vegahitlerontkenners. Maar Hitler was geen fanatieke vegetariër, schrijven ze. Ze weten ook waarom Hitler vegetariër was. „Ik eet vooral geen vlees vanwege de dingen die Wagner daarover gezegd heeft”, zo citeren ze de nazileider. Hitlers lievelingscomponist, Richard Wagner, had in zijn essay Heldentum und Christentum geschreven dat vegetarisme cruciaal was bij de voorgenomen zuivering van het Duitse volk, leggen ze uit. „Volgens Wagner waren de mensen oorspronkelijk vegetariërs totdat ze zich helaas onnadenkend mengden met de kannibalistische Joden.”

Allemaal aardbeientaartjes

Hun bron voor Hitlers favoriete gerecht is Dione Lucas, een Britse kokkin die begin jaren dertig werkte in een hotel in Hamburg. Die schreef in haar kookboek Gourmet Cooking School Cookbook uit 1964 dat „Hitler, die vaak in het hotel kwam eten, verzot was op gevulde duif”.

Zoals met wel meer in hun slordige Dineren met dictators hebben Clark en Scott het overigens mis met Hitlers lievelingseten: ook in zijn prevegetarische jaren at hij niet het liefst Petits poussins à la Hambourg maar eenvoudige taartjes. Vooral van aardbeientaartjes kon hij nooit genoeg krijgen, schrijft de Duitse historicus Volker Ullrich in het eerste deel uit 2014 van zijn monumentale Hitlerbiografie. Hij citeert onder anderen de schrijver Klaus Mann die in 1932 met verbazing gadesloeg hoe Hitler in het Carlton Hotel in München het ene na het andere aardbeientaartje naar binnen werkte.