Column

Belinda, kampioen volksverheffing

In De Ruit is armoe troef. Van de twaalfhonderdvijftig inwoners heeft slechts een fractie werk. Eenderde van hen is afhankelijk van de voedselbank. En dan telt de vorig jaar opgeknapte wijk in Venlo-Oost ook nogal wat drank- en drugsverslaafden, die hun kinderen de hele dag de straat op sturen met een fles cola en een zak chips. „De jongerenwerkers zijn wegbezuinigd”, zegt de 50-jarige invalide ex-verpleeghulp Belinda Augustinus. „Het is toch absurd dat kinderen hier niets leukers kunnen doen dan mijn hond uitlaten.”

Belinda, gezet postuur, scootmobiel in de tuin, richtte begin 2014 in haar rijtjeshuis aan de Kaldenkerkerweg een huiskamerbibliotheek in. „Zelf had ik al behoorlijk wat boeken, maar toen er op een dag een meisje langskwam dat zei wel eens een boek te willen lezen, kwam ik op het idee. Ik heb uitgevers en schrijvers benaderd, die me hun boeken toestuurden. Inmiddels heb ik twee filialen.”

Belinda is kampioen van de volksverheffing. Lezen om een beter bestaan te krijgen, is haar credo. „Niemand hier heeft geld voor de bibliotheek”, zegt ze. „En als je het wel hebt en je een boek niet op tijd terugbrengt, krijg je een boete die je niet kunt betalen. Ik doe niet aan een uitleentermijn of leenvergoeding. Ik wil alleen dat de mensen liefde voor lezen ontwikkelen en daardoor betere kansen krijgen.”

De huisbieb van Belinda is een zoete inval; buurtbewoners komen langs voor koffie, limonade of een gratis maaltijd. „Je hebt er ook die een boek willen lenen en dan een gebraden kip of lamskoteletten meenemen”, zegt ze. „Het is net Suikerfeest geweest; ik ben voorlopig helemaal uitgesuikerd.”

Die laagdrempeligheid is te herleiden tot het levensverhaal van Belinda zelf. Ze is een van hen, zegt ze. „Ik ben mishandeld door mijn twee ex’en, zat in een Blijf-van-mijn-lijf-huis, had jarenlang een problematische verhouding met mijn kinderen en vorm nu met mijn schatje Theo een samengesteld gezin.”

Samen met Theo is Belinda het voorbeeld van de participatiemaatschappij. Het begon allemaal negen jaar geleden met een hogedrukspuit, die ze van de woningbouwvereniging wilden lenen om de speeltuin schoon te maken. „Toen dat niet kon, hebben we er zelf een gekocht. Zo is de gereedschapsuitleen geboren. Als je een zaag nodig hebt, kun je die bij ons lenen. En als een van de weinigen in de buurt heb ik een wasdroger, dus komen ze hier regelmatig hun beddengoed doen.”

Belinda somt haar hele vrijwilligers-cv op: de gereedschapsuitleen, de Sinterklaasactie, de kinderclub die de buurt schoonmaakt, het georganiseerd ijsvrij maken van de stoepen in de winter, het repaircafé, en in 2014 de huisbibliotheek. „En dan ga ik ook nog met kinderen van verslaafde ouders mee naar school en help ik zwangere tieners die het huis zijn uitgegooid.”

Belinda doet kortom wat de bezuinigende overheid verzuimt te doen. Maar ze wordt er voor beloond: „Het is toch mooi als zo’n kind door te lezen opbloeit en naar een gewone school kan in plaats van naar het bijzonder onderwijs? Dus als u nog wat boeken kunt missen, zijn die hier welkom.”