5 redenen waarom Financial Times ruim een miljard waard is

Foto AFP

Uitgever Pearson kreeg 844 miljoen pond (1,19 miljard euro) voor de verkoop van de Britse krant Financial Times (FT). Ruim 35 keer de jaarwinst, financieel gezien behoorlijk opvallend dus. 5 redenen waarom de krant zoveel waard is.

1. FT is een digitaal succesverhaal

De overgrote meerderheid van de lezers leest FT niet meer van papier, wat voor de Nikkei-kranten nog wel geldt. De helft van de online bezoekers leest ‘de krant’ zelfs niet op een desktopcomputer of laptop, maar op smartphones en tablets.

De FT was digitaal een voorloper. De site beschikte eind jaren negentig al over een omvangrijke webredactie, heeft een breaking news-redactie (Fast FT), en vraagt al sinds 2002 geld voor online lezen.

Beeld screenshot ft.com

Beeld screenshot ft.com

Vijf jaar later begon de FT als eerste met een metered model, dat sindsdien door andere dagbladen is gekopieerd. Daarbij zijn na registratie een aantal artikelen per maand (acht bij FT) gratis te lezen, daarna moet worden betaald. Sinds begin dit jaar heeft ze daar een tweede model bij: een proefabonnement voor 1 pond of 1 euro per maand, waarna het volledige abonnementsgeld moet worden betaald. Het idee is “een gewoonte aan te leren”, zei eerder dit jaar John Ridding, directeur van FT Group, tegen persbureau Reuters.

2. FT is een wereldspeler

Belangrijker: er zijn slechts enkele kranten die – dankzij hun voertaal en inhoud – wereldspelers zijn, waaronder FT en concurrent Wall Street Journal. Die ambitie een wereldwijde nieuwsorganisatie te zijn, heeft FT (motto: ‘De zakenkrant van de wereld’) al sinds de jaren zeventig. De economie internationaliseerde, de krant ging mee en lanceerde een Europese, een Amerikaanse en zelfs een editie in het Midden-Oosten – geholpen door het feit dat Engels de voertaal in het geglobaliseerde bedrijfsleven is.

3. FT-journalisten zijn knettergoed

De Lex-column is in de financiële wereld onmisbaar (oud-schrijvers werden onder meer minister van Financiën, lid van de monetaire commissie van de Bank of England, bestuursleden bij banken, en politici), net als de EU-verslaggeving essentieel is voor Brussel-volgers. FT-verslaggevers hebben vaak bronnen op het allerhoogste niveau. Al kwam de koop door Nikkei ook voor de redactie als een verrassing: ze had zelf ingezet op het Duitse Axel Springer als nieuwe eigenaar.

4. FT wil niet meer aan papier denken

Er zijn plannen om de internationale edities terug te brengen tot één. Dat past bij de andere ambitie van FT: volledig digitaal worden. Hoofdredacteur Lionel Barber wil bereiken dat “we in denken en doen niet langer eerst aan papier denken”, zei hij begin dit jaar nog eens in een e-mail aan de 600 man tellende redactie. Het ritme van de Britse tijdszone moet ook worden losgelaten.

5. FT kent zijn abonnees

FT loopt ook voor in het verzamelen van gegevens over haar abonnees. De krant richt zich daarbij niet op bezoekersaantallen, maar op het vasthouden van betalende lezers en hoe vaak zij terugkeren, wanneer en waarom. Tegen het Poynter-instituut voor journalistiek vertelde Ridding vorig jaar: “We hebben een systeem gebouwd waardoor we onze lezers begrijpen.” Dat betekent dat ze bijvoorbeeld worden gewaarschuwd wanneer FT een artikel over een klant of concurrent publiceert.