Snijbooncarbonara

De snijbonenmolen is, net als de handbediende koffiemolen, in onbruik geraakt en dat is wat mij betreft maar goed ook. Snijbonen zoals die uit zo’n molen kwamen, werden er niet lekkerder op. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat die scherpe bonensnippers menigeen een aversie tegen de peulvrucht hebben opgeleverd. Ook voor mij heeft het

De snijbonenmolen is, net als de handbediende koffiemolen, in onbruik geraakt en dat is wat mij betreft maar goed ook. Snijbonen zoals die uit zo’n molen kwamen, werden er niet lekkerder op. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat die scherpe bonensnippers menigeen een aversie tegen de peulvrucht hebben opgeleverd. Ook voor mij heeft het daardoor lang geduurd eer ik vrijwillig snijbonen at. Ik kwam erachter dat gestoomde bonen, met de hand gesneden tot postzegelgrootte, eigenlijk erg lekker zijn. Vooral wanneer je er een klontje boter of een scheutje olie aan toevoegt. Ook merkte ik dat er geen seizoen voor snijbonen lijkt te bestaan, ze komen het jaar door overal vandaan maar de prijs is hoog en stabiel. Er schijnt nogal wat energie in te gaan om gave bonen te kunnen produceren.
Bij Niven Kunz kreeg ik een carbonara van snijbonen geserveerd. Uiteraard zijn er puristen die zich op het standpunt stellen dat er alleen sprake van (alla) carbonara mag zijn als het gaat om een pastaschotel zoals ooit kolenbrandersvrouwen die op tafel gezet zouden hebben. Niven maakte slierten van snijbonen die hij met spek, kaas en ei combineerde. Dat deed hij overigens niet slecht want het gerecht bezorgde zijn zaak de titel ‘beste groenterestaurant 2015’.
Hoe je snijbonencarbonara maakt legt Niven in de video uit.