Column

Wie achteraf spijt heeft, heeft hopelijk iets geleerd

We zijn doorgeschoten in ons streven om volledige gelijkwaardigheid in een relatie als norm op te leggen, zegt columnist Ilja Leonard Pfeijffer.

Dat we de oertijd achter ons hebben gelaten waarin we gedreven door onze driften en Darwin hardhandig voortplantend de soort in stand hielden, is wellicht, ondanks alle problemen die daarbij zijn komen kijken, een goede zaak. Het is misschien inderdaad een teken van beschaving om op tegennatuurlijke manier de instincten en lusten te temperen en de modieuze gedachte dat in het geval van seks de vrouw er ook iets van mag vinden, heeft ons daadwerkelijk veel goeds gebracht, vooral voor de vrouw.

Ik wil die ontwikkelingen niet terugdraaien, begrijp me niet verkeerd. Maar soms denk ik dat we te ver zijn doorgeschoten in ons streven om volmaakte gelijkwaardigheid in elke relatie aan anderen als norm op te leggen en in onze eis om te mogen leven in een perfecte wereld. Shit happens en wanneer het gebeurt met wederzijds goedvinden, is het shit waar we weinig aan kunnen doen. Welkom in de onvolmaakte schepping. Mag ik u voorstellen: de zwakke mens.

De Volkskrant onthulde vorige week dat twee docenten van de toneelschool in Amsterdam jarenlang seks hebben gehad met vrouwelijke studenten. Het was een scoop waar niemand van opkeek. Natuurlijk heb je als docent op de toneelschool seks met die leuke, jonge, gretige meisjes die actrices willen worden, waarom zou je anders docent aan de toneelschool worden? Die meisjes waren allemaal meerderjarig toen het gebeurde en geen van de zogenaamde slachtoffers heeft verklaard dat er dwang of geweld in het spel was. Ze vonden het kennelijk goed. Volgens de wet is er geen sprake van een strafbaar feit.

Maar nu zeggen ze dat ze er spijt van hebben en dat ze het nooit hadden moeten doen. Ja, hoor eens, je wilt niet weten hoe vaak mij dat niet is gebeurd. Maar volgens die meisjes ging het om machtsmisbruik. Die docenten gebruikten hun positie en speelden in op de onzekerheid van al die tere, trillende meisjeszieltjes.

Natuurlijk is dat zo. Je hoeft die kop van Jappe Claes maar te zien om te snappen dat geen enkel meisje met hem naar bed zou gaan zonder een fikse dosis psychologische manipulatie. Fraai is het allemaal niet, dat ben ik onmiddellijk eens, maar psychologische manipulatie vormt de basis van de overgrote meerderheid van alle seksuele betrekkingen. Je kunt het ook ‘het hof maken’ of ‘versieren’ noemen en natuurlijk buit je daarbij je eigen sterke punten uit en zoek je de zwakten van de ander. Vrouwen doen dat net zo goed als mannen.

Wie er achteraf spijt van heeft dat hij of zij zwak is geweest, heeft er hopelijk iets van geleerd. De grenzen die niet mogen worden overschreden, hebben we vastgelegd in de wet en zolang die niet is overtreden, valt slechts de onvolmaaktheid van de wereld te betreuren.