Column

Op schoolreisje met artiesten

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Deze week een bandcamp waar je geen snars van snapt.

Er staat een marimba op het podium van de oude Tivoli in Utrecht. Johannes Brecht slaat geconcentreerd op de metalen buizen en ontlokt een zachte klankschaalmelodie aan het slaginstrument. „Een soort autist”, zegt Studio Stekker-organisator Thijs de Boer half grappend. „Hij speelt alleen maar ritmes.” Dan vloekt de klassiek geschoolde houseproducer en gooit hij plots zijn headset weg. De Boer: „Oeps. Nu hebben we het proces verstoord.”

Brecht doet voor het derde jaar op rij mee aan Studio Stekker, „een schoolreisje voor artiesten”, volgens De Boer. Het is een term die veel vaker terugkomt bij de rondleiding door de kronkelige achterkamers van Kytopia – Kytemans studiocomplex dat een jaar geleden verhuisde van de Zeedijk naar de Oude Gracht.

Colin Benders zelf dwaalt door de gangen, een beetje schuchter. Hij is bezig met opnames in de yogastudio – en doet de deur voor de zekerheid op slot.

Een trap verder omhoog is de studio van dj en producer Pitto, met wie De Boer het concept bedacht. Hij neemt soundscapes op met cellist Maarten Vos die hij later die avond zal spelen onder een stomme film in het Hoogt. „Heel vaak draai je ergens op een festival en ontmoet je iemand backstage, heel snel en vluchtig”, zegt Pitto terwijl hij een sigaret opsteekt. „Vier jaar geleden liepen we rond in het oude Kytopia met Junior Boys. Die zei: hoe vet zou het zijn als we een paar dagen voor Stekkerfest muzikanten konden uitnodigen om samen muziek mee te maken?”

Sommigen komen met niet veel meer dan een schets. Zoals de zanger van Peaking Lights, die tijdens autoritjes van Schiphol naar Utrecht besloot psychedelische muziek te maken met producer en zanger Ben Westbeech (Breach). Anderen willen deze week een compleet album opnemen, zoals Brecht, die is afgereisd met een delegatie van vijf man.

Ze hebben de beschikking over een hele trits klassieke instrumenten, zoals de marimba, uit Kytemans orkest, maar ook een ‘heel museum’ aan analoge en modulaire synthesizers, ingevlogen door de Utrechtse studio Sonar Traffic. „Zie je die Synton”, vraag studio Traffic-eigenaar Allert Aalbers, wijzend op een synthesizer in de oude spiegelbar. „Ik heb hem geërfd van mijn overleden bandgenoot. Er zijn er maar 300 van gemaakt. Op Marktplaats kosten ze duizenden euro’s.”

Op Studio Stekker ‘fladdert hij rond’ tussen de zalen en de zolder met meer hardware dan pixels op je camera. „Mag de Prophet even deze kant op”, vraagt houseproducer Tom Trago. „Synthesizerbeweging!”, brult Aalbers in het voorbijgaan.

De Duits-Koreaanse houseproducer Hunee tuurt ingespannen naar de toetsen. „Ik ben nog een beetje in leermodus.” Bandcamp, dat is misschien een betere term voor de improvisatieweek van de muzikanten die zich als schooljongens in clubjes rond de juno’s, moogs en minikorgs verzamelen. En dat enthousiasme slaat op je over, ook als je geen snars begrijpt van modulaire synths.