Een puberende zwerfwolf die niet bang was voor mensen of verkeer

De ‘Nederlandse’ wolf

Zwerver

In maart verscheen de wolf in Nederland. Misschien gebeurt dat vaker, maar deze liet zich graag bekijken.

Plotseling was de wolf weer onder ons. Een levende wolf in Nederland! Dat was al 150 jaar niet gebeurd. In de nacht van 6 op 7 maart stak hij bij Emmen de grens over. Jan van der Aa uit Klazienaveen reed op de N381 toen hij hem zag, moest hard remmen en kwam in de berm terecht. Een vrachtwagen op de Duitse A7 bij Berkhof, boven Hannover, kon op 15 april niet meer uitwijken. Hij reed hem dood. De wolf is ongeveer één jaar geworden. Dat het om dezelfde wolf gaat, bleek gisteren, na DNA-analyse.

In 2011 vestigen zich voor het eerst wolven op de Lüneburger Heide, 200 kilometer van Drenthe, niet zo ver van Hamburg. Voorjaar 2014 wordt ‘onze’ wolf geboren, samen met vijf broertjes en zusjes, op een legerbasis.

Na een jaar gaat de wolf puberen. Deze winter begint hij zijn zoektocht naar een eigen leefgebied en partner, die hem tot in Drenthe en Groningen brengt. Hij loopt tientallen kilometers per dag en onderweg oefent hij zijn jaagtechniek op schapen. Amateuristisch bijt hij ze dood. Een volwassen wolf zou één schone keelbeet nodig hebben, maar deze moet nog oefenen. Hij laat de kadavers achter, weet niet hoe hij ze moet eten. Hij eet liever van aangereden hazen op de weg.

Een kleine week later steekt hij de grens weer over, in de richting van de roedel op de Lüneburger Heide.

Het vermoeden dat zijn roedel werd gevoerd door soldaten, zou verklaren waarom de wolf weinig mensenschuw was. Fotograferende mensen maakten hem niet angstig en hij doorkruiste industrieterreinen en woonwijken. De Nedersaksische Jagersbond kon zijn route puur op basis van observaties volgen. Twee van zijn broertjes hebben wel een halsbandzender om. Dat de wolf weinig autoschuw was, werd zijn dood.