Dit veilinghuis verdient goed aan failliete bedrijven

foto troostwijkauctions.com

Deze week geveild: de inventaris van circa zeventig Miss Etam-winkels, die winkels die niet open bleven bij de doorstart van de failliete modeketen. Het is alleen niet mogelijk om alléén de paspoppen te veilen, om maar wat te noemen. De klant koopt de inventaris van de hele winkel. Hoe gaat zo’n megaveiling in z’n werk?

Het bedrijf achter die veilingen is de firma Troostwijk. Als een bedrijf failliet gaat, wordt het veilinghuis benaderd door de curator of door de bank. Eerst moet de inventaris worden uitgezocht, uitgestald en getaxeerd. Vervolgens worden de, voornamelijk industriële, goederen in kavels op de website geplaatst.

Vervolgens benadert Troostwijk potentiële kopers om te kijken of hun interesse kan worden gewekt. Daarna zijn er kijkdagen, waarop de inventaris in het echt te zien is. “Op zo’n dag kán het heel druk zijn”, zegt veilingmeester Jeroen Bolweg van Troostwijk.

“Maar soms is er vrijwel niemand. Mensen beslissen steeds vaker op basis van de foto op de site of ze een bod uitbrengen.”

https://www.youtube.com/watch?v=vahXCXqFTjA

Hoe werkt zo’n veiling?

Van een traditionele veiling waarbij goederen per opbod worden geveild is bij Troostwijk geen sprake; geïnteresseerden brengen online hun bod uit. De klanten van het veilinghuis bestaan voor 55 procent uit bedrijven en voor 45 procent uit particulieren (al horen bij die laatste groep ook de eenmanszaken). Troostwijk krijgt een vast percentage van de verkoopprijs. In Nederland is dat 16 procent.

Op het hoofdkantoor van de Etam Groep in Zoetermeer verdwijnen niet alleen 75 van de 200 banen, maar ook de borden in de keukenkastjes en de luxe bureaustoelen (openingsbod: 1.800 euro per stuk). Hoeveel de goederen uiteindelijk opbrengen is niet meer te zien zodra de veiling sluit.

Hoeveel verdient Troostwijk er aan?

Het in 1930 opgerichte veilinghuis Troostwijk telt tweehonderd werknemers en vijftien vestigingen in Europa. Hoeveel de omzet bedraagt wil directeur Arnold Feenstra niet zeggen, maar de “hameromzet” – “wat wij per jaar weg veilen” – bedraagt 200 miljoen euro. Als Troostwijk hier grofweg 16 procent van overhoudt, komt de omzet dus uit op zo’n 32 miljoen euro? Feenstra:

“Iedereen kan de rekenmachine erbij pakken, maar wíj doen daar geen uitspraken over.”

Wie waren eerdere ‘klanten’?

Wordt er alleen geveild bij faillissementen?

Het veilinghuis deed goede zaken in de crisisjaren, die gepaard gingen met hoge faillissementcijfers. In 2013 ging een recordaantal van bijna 8.400 bedrijven failliet. Maar, stelt Feenstra met klem:

“Het ligt genuanceerd. Ja, wij verdienen geld aan faillissementen. Maar dat is maar 15 procent van onze totale omzet.”

De insolventiemarkt is gehalveerd ten opzichte van 2013, vertelt hij. Toen kwam 30 procent van de omzet van faillissementen. Sindsdien richt het veilinghuis zich vooral op vrijwillige veilingen en handelaren die bedrijfsinboedels hebben opgekocht en die willen laten veilen.

En Troostwijk stapt ook proactief op kwakkelende bedrijven af. Feenstra:

“Liquiditeit is voor bedrijven in nood vaak het grootste probleem. Ze hebben wel potentieel liquide middelen in hun bedrijf, maar dat geld zit vast in voorraden of in machines die stilstaan. Dan zeggen wij: ‘Zullen we er samen eens doorheen lopen en kijken wat het oplevert?’”