Zon

Wat zat ik zaterdag te balen: de hele dag mijn dienst draaien als arts in het ziekenhuis terwijl buiten de zon scheen. Met de lunch ging ik toch maar even voor het ziekenhuis op een bankje zitten.

Toen kwam er een jongetje in een rolstoel met hier en daar een slangetje, met zijn moeder naar buiten. Zijn reactie was hartverscheurend; wat een blijdschap! Hij was sinds zijn langdurige opname nog niet buiten geweest. Ik liep weer naar binnen en werkte nog even verder. Uiteraard zonder te klagen.

Marlies Maatje