Welgemeende excuses van Chris Froome

Ik, Chris Froome, zie geen andere uitweg dan u mijn nederige excuses aan te bieden. Ja, ik beken, ik heb de Tour vermoord. Verschrikkelijk veel spijt heb ik ervan reeds in de allereerste Pyreneeënetappe het geel te hebben gegrepen. Een eeuwigheid geleden lijkt het alweer; het gebeurde op de 14e juli, ik had mijn benen even niet onder controle. Onvergeeflijk.

Timmie, Tim Kerisson de hoofdtrainer van onze ploeg, zei in Utrecht nog tegen me: als je de benen onder controle weet te houden komt alles goed. Maar waar zijn we nu? Quintana staat op meer dan drie minuten. Dat is hopeloos ver.

Sinds de 14e juli put ik me elke avond uit in excuses naar mijn ploegmaats: sorry dat jullie weer zo hard hebben moeten werken voor dat stomme geel. Dit was niet mijn bedoeling. Ze hebben zich intussen neergelegd bij de situatie, maar ik vrees de evaluatie na de Tour.

Welgemeende excuses ook aan mijn naaste concurrenten. Ik had rekening moeten houden met jullie abominabele niveau. Volgend jaar houd ik mijn benen beter in toom, dat beloof ik nu.

Voor de verwarring in de berekeningen van bepaalde wetenschappers omtrent mijn geleverde watts per kilogram lichaamsgewicht, mea culpa. Ik doseer voortaan mijn krachten dusdanig dat alles gevaarloos in ieders formule past. Ikzelf geef niet veel om watts. Toen Timmie op de laatste rustdag mijn getallen openbaarde aan de ongelovigen dacht ik: leuk! Maar op een of andere manier vielen de getallen me tegen.

Na de Tour stel ik mijn lichaam ter beschikking aan de wetenschap. Een offer is dit niet. Zolang ze mijn hart in mijn borst laten zitten vind ik alles best. Misschien heeft Timmie ook nog wat aan de sportieve obductie.

Grondige excuses aan de esthetisch ingestelde wielerliefhebber. Ja, ik zit inderdaad als een harlekijn op de fiets. Volgens Timmie is lelijkheid mijn efficiëntie, dus laten we het maar zo.

Ergens las ik dat ik de meest beleefde maar ook saaiste man ter wereld ben. Wellicht werd ik hierom op een urinedouche getrakteerd. Het was alsof ik aan een pisbak likte. Zo’n pisbak met schaamhaar op de rand.

Maar, mijn verontschuldigingen.