Huilend nam hij afscheid van de Tour

Tijdens de zeventiende etappe moest Tejay van Garderen afstappen wegens hevige hoofdpijnen. De nummer drie van de Tour ligt eruit.

Alle sluizen gaan open, naast de bus van de Amerikaanse BMC-ploeg breekt na afloop van de eerste Alpenetappe spontaan een stortbui los. Een half uurtje eerder en de stortbui zou de toch al gevaarlijke afdaling van de Col d’Allos in een glijbaan hebben veranderd, met ongetwijfeld gevolgen voor het Tourklassement. Voor Tejay van Garderen had het niets uitgemaakt. De verrassende nummer drie in de Tour moest zeventig kilometer voor de finish opgeven, met naar wat later bleek hevige hoofdpijnen.

Eén voor één druppelen zijn ploeggenoten binnen, drijfnat en tot op het bot verkleumd. Het meest ontgoocheld is meesterknecht Damiano Caruso, die zijn kopman nog kilometers lang op sleeptouw had genomen nadat hij was gelost. „Dit is een enorme teleurstelling”, zegt ploegbaas Jim Ochowicz, voordat ook hij de bus in vlucht voor het noodweer.

Hij ging voor het podium

„Tejay is geen prutser”, sprak Ochowicz toen BMC de ploegentijdrit won en Van Garderen opschoof naar de tweede plaats in het klassement. Waarom zou de 26-jarige Amerikaan met Nederlandse roots, die nog in de opleidingsploeg van Rabobank reed, in Parijs het podium niet kunnen halen? Wat nou Fab Four van Chris Froome, Vincenzo Nibali, Alberto Contador en Nairo Quintana? Voor zo’n kopman als Van Garderen wilde de dure miljoenenploeg zich graag opofferen. Maar na de door de Duitser Simon Geschke gewonnen zeventiende rit is ineens alles anders.

Pas na een half uur schuift het gordijntje voor de deur van de BMC-bus open. Ploegarts Max Testa geeft een medische verklaring. „Vanaf het begin van de rit ontwikkelde zich een zware hoofdpijn. Hij kon niet op de pedalen duwen, geen kracht genereren. Sinds de dertiende rit vocht hij tegen infecties. We hoopten dat hij kon volhouden, met de rustdag erbij. Hij is over de grens gegaan. Het was vandaag vanaf de start een harde wedstrijd. In combinatie met zijn oververmoeidheid heeft hem dat de Tour gekost.”

Nee, Van Garderen zelf zal nu geen toelichting geven. „Hij is in shock”, vertelt Testa, die de opgave niet had zien aankomen. „Hij was geen honderd procent maar beter dan de dagen hiervoor. We dachten dat hij het ergste achter de rug had.” Maar al vroeg in de etappe meldt Van Garderen zich bij de auto van de Service Medical. Hij lost bij de eerste aanvallen, vecht met ploeggenoten tientallen kilometers tegen het onvermijdelijke, om uiteindelijk volledig gedesillusioneerd en in tranen in de ploegleidersauto te stappen. „De pijn is nu meer psychologisch”, stelt Testa nadat hij de kopman heeft gesproken. „Fysiek is hij oké.”

En nu is alles voor niets

In de Dauphiné voorafgaand aan de Tour was Van Garderen de enige die het kon opnemen tegen de latere winnaar Froome.

Maar terwijl de Fab Four gisteren achter een grote groep vroege vluchters volop koers maakten, zat de BMC-kopman in de auto. Hij kreeg niets mee van de aanvallen van Quintana en Contador, die in de afdaling van de Col d’Allos viel en twee minuten verloor.

„Het is een zware verantwoordelijkheid die op je schouders rust”, zegt Ochowizc. „De ploeg heeft twee weken lang voor hem gewerkt.” Afstappen maakt al dat werk zinloos. „Hij voelt die druk, daarom doet het nu ook zo’n pijn.”