Het idee is leuk

Het begon in Parijs. Toen was het nog leuk. Vooral omdat er echt een hele rits regisseurs van naam en faam werd gevonden om aan een omnibusfilm met kleine odes aan de lichtstad mee te werken. Vervolgens bleken de I Love You-films een perfecte vorm van citymarketing, volgden andere steden, en verwaterde het concept. Vorige week werd bekend dat de volgende stad die aan de beurt is, Rotterdam zal zijn. Maar nu bevinden we ons nog in Rio – zon, carnaval en bossa nova. Rio, I Love You is een tamelijk amorf geheel. Individuele stijlen en handschriften zijn nauwelijks te onderscheiden. Paolo Sorrentino (La grande bellezza) vertelt een luie kleine wraakfantasie van een oudere man en zijn hekserige jongere echtgenote. Fernando Meirelles maakte een glossy stijloefening met de Franse acteur Vincent Cassel als door voeten geobsedeerde zandkunstenaar. Stephan Elliot laat een jonge filmster de steile Suikerberg beklimmen. En zo komen in twee uur alle toeristische attracties voorbij en hebben we toch niets meegemaakt.