Wij vonden hem maar niks. Vandaag is de iPad vijf jaar

beeld NRC Q

Vandaag exact vijf jaar geleden ging de eerste iPad in Nederland in de verkoop. Een grote iPhone waarmee je niet kon bellen, een geamputeerde laptop, of de mobiele computer van de massa. De meningen en voorspellingen verschilden behoorlijk, en in deze video (2 minuten) zie je wat ervan is uitgekomen.

Altijd al een verzamelobject willen hebben? NRC Q geeft drie jarige iPads weg. Winnen?

Techjournalist Marc Hijink geneert zich een beetje voor zijn recensie van destijds, schrijft hij voor NRC Q:

Een glazen bol zat er vijf jaar geleden niet bij toen de iPad in Nederland verscheen. Een nieuwe categorie computers, zou die aanslaan? Met enige gêne herlees ik de recensie die ik in 2010 schreef: Hardop twijfelen over de iPad. Daarin legde ik – woest wikkend en wegend om de Apple-fans niet op hun gevoelige teentjes te trappen – uit waarom ik de eerste versie van deze ‘geamputeerde laptop van 500 euro’ niet ging kopen.

300 miljoen verkocht

Inmiddels zijn we bijna 300 miljoen iPads verder en is de iPad nog altijd de toonaangevende tablet-pc, al zijn er genoeg concurrenten. Steve Jobs introduceerde de iPad als de mobiele computer voor de massa en deed de voorspelling dat gewone pc’s zouden degraderen tot logge ‘vrachtwagens’ op de digitale snelweg. Eind 2014 waren er in Nederland evenveel tablet- als pc-eigenaren.

Een van de argumenten om niet meteen de eerste iPad te kopen was dat hij mijn laptop niet kon vervangen. Daarvoor ontbraken het toetsenbord, het grote scherm en het makkelijk wisselen tussen applicaties (multitasking).

iBad

Weerstand bleek zinloos en uiteindelijk werd het een iPad mini. Een handig digitaal tussendoortje; een scherm dat je er even snel bij pakt. Ook leuk: video kijken in bad, op zo’n wankel rekje. De iBad: ideaal.

Om te werken gebruik ik toch een laptop. Typen op een glazen scherm is onprettig en multitasken is een crime. Pas de volgende versie van iOS laat je in twee apps tegelijk werken.

Kinderspeeltje

Mijn eigen iPad groeide uit tot een volwaardig gezinslid. Onmisbaar voor die andere uitvinding van vijf jaar geleden, mijn dochter. De eenvoudige aanraakbediening doet wonderen, voor kinderen maar ook voor oudere computergebruikers. De iPad werd het symbool van het onttechnologiseren van technologie. Iedereen kan ermee overweg, zonder cursus. Dé computer voor de massa – Steve Jobs had gelijk.

Sloeg ik de plank destijds mis? Valt mee. Ik vraag me wel af hoe we over vijf jaar naar de Apple Watch zullen kijken. Opnieuw besloot ik de eerste versie over te slaan. Ik krijg het niet over mijn hart om een paar honderd euro uit te geven aan een gadget-annex-juweel dat volgend jaar gegarandeerd achterhaald is.

Fluwelen juweliersstem

Toch voelde ik mijn weerstand smelten toen een Apple-medewerker me vorige week een roestvrijstalen testexemplaar van de Watch aanmat.

“Staat je echt goed”, zei hij met een fluwelen juweliersstem.

Opeens leek mijn eigen horloge – een smartwatch nota bene – een pummelige, hopeloos ouderwetse verschijning. En dat kan niet. Moet. Nieuwe. Glimmende. Dingen. Hebben.

Soms is logica ver te zoeken.