De markt spreekt altijd de waarheid

De werkelijkheid kan absurdistischer zijn dan fictie. Ilona Verhoeven ziet meer dan zij ziet.

Je hebt marktmensen die roepen wat ze in de aanbieding hebben en je hebt marktmensen die bordjes fröbelen met prijzen erop. Beiden bedoelen: vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan. Een aloud marktprincipe.

‘De markt spreekt altijd de waarheid’ is er ook zo een. Spits je oren, maar veel bijzonders zul je niet te horen krijgen. Niet omdat de markt als het erop aankomt zijn smoel houdt, nee, het is een orakel, de markt, dat weet elke econoom, maar de econobeten vinden het gegorgel van orakels zo vermakelijk. Wie weet levert het nog nieuwe inzichten op.

De Europese leiders zijn marktkooplui op een marktplein waar iedereen tegen wil en dank rondloopt. Desalniettemin verlangt iedere Europeaan naar een volle portemonnee. Wie herinnert zich niet die tante, oma of moeder die het net na de invoering van de euro allemaal zo gezellig goedkoop vond? Alles voor de helft van de prijs!

Met omrekenen is intussen iedereen gestopt. Op een gegeven moment deed gewoon niemand het meer. Een aap in gevangenschap gaat ook niet ineens een plan maken om een oerwoud te bezoeken. Zijn voorouders mogen het eeuwenlang leuk en normaal gevonden hebben; dat oerwoud was een concépt, een afspraak, malle aap!

Even de ogen uitwrijven. We hadden het toch over geld? Nou, het kunnen ook sokken of onderbroeken zijn. Drie euro staat gelijk aan zes paar sokken. Soms is het één onderbroek.

Als we nou met elkaar afspreken dat jij Mario heet en sokken- en onderbroekenverkoper bent? Zul je zien dat er een Silvio komt die voor het zelfde bedrag een paartje sokken extra meegeeft.