De expressiefste pens ter wereld

In Guillaume Nicloux’ nepdocumentaire over Michel Houellebecq speelde de schrijver onlangs zichzelf, ontvoerd door goedige gangsters. Dat leverde de beste film ooit over Houellebecq op. Valley of Love is ook zo’n ambivalent spel met imago, script en realiteit. Depardieu en Huppert, de ‘heilige monsters’ van de Franse cinema, sjokken als gescheiden koppel door de verzengende, monumentale Death Valley. Hun zoon pleegde zelfmoord, maar beloofde ze daar in zijn afscheidsbrief te treffen. Zo neemt de pelgrimage een gotische wending. Je snapt wat Valley of Love beoogt. Twee acteurs die hun eigen imago opblazen – Huppert stekelig, Depardieu schaamteloos – in een decor dat steriel, indrukwekkend en kunstmatig is. Een metafoor voor cinema? Daarover kan je palaveren; probleem is dat Nicloux de lappen rood vlees nogal gemakzuchtig in de arena van de filmkritiek werpt, wat de film iets onbevredigends geeft. Al kibbelen ze verrukkelijk, Huppert en Depardieu, de man met de expressiefste pens ter wereld.