Tamme ode aan Hollywood

Regisseur Peter Bogdanovich is dol op het oude Hollywood. Hij eerde het in talloze (interview-)boeken met inmiddels overleden filmmakers en acteurs, maar ook in films zoals What’s Up, Doc? (1972), zijn remake van de klassieke screwball comedy Bringing Up Baby (1938). In She’s Funny That Way, zijn nieuwste ode aan de screwball comedy, gebruikt hij een scène uit Lubitsch’ laatste film Cluny Brown (1946) als uitgangspunt voor een verhaal dat steeds meer de trekken van een vermoeiende farce krijgt. De film gaat over een getrouwde Broadwayregisseur (Owen Wilson) die de eigenaardige gewoonte heeft om vrouwen 30.000 dollar te geven om hun dromen na te jagen. Hij doet dit ook bij een door hem ingehuurde call girl (rijzende ster Imogen Poots), die tot zijn schrik daarna auditie komt doen omdat ze eigenlijk actrice wil zijn. Het wel heel frivole, slechts bij vlagen leuke She’s Funny That Way gaat eigenlijk over leugenachtige mannen die niets zijn zonder vrouwen, ook al moeten ze voor hen betalen. Daar is weinig kluchtigs aan.