Death in Venice (Morte a Venezia)

(Luchino Visconti, 1971). Klassieke verfilming van Der Tod in Venedig van Thomas Mann. Dirk Bogarde excelleert als Gustav von Aschenbach, die in door moreel verval en de pest geteisterd Venetië in de ban raakt van de engelachtige Tadzio, de belichaming van onweerstaanbare schoonheid. Regisseur Visconti – een homoseksueel van aristocratische komaf – geeft een prachtig beeld van de rijkdom, elegantie en decadentie rond het (inmiddels gesloten) Grand Hotel des Bains. In Manns novelle is Von Aschenbach een schrijver, Visconti maakte van hem een naar Gustav Mahler gemodelleerde componist. Dit stelde hem in staat om het befaamde Adagietto uit Mahlers vijfde symfonie op de geluidsband te gebruiken als terugkerend muzikaal motief. Het zal voor velen de introductie tot de bekoorlijke klankwereld van Mahler zijn geweest. De bijna constante herhaling van dit Adagietto, Mahlers muzikale liefdesbrief aan zijn vrouw Alma, spiegelt Von Aschenbachs obsessie met Tadzio. Een obsessie die zijn kwakkelende gezondheid geen goed doet.

André Waardenburg