De man die Buenos Aires (even) stil kreeg

Dick Nanninga (1949-2015)

Oud-international

Als enige Hollander maakte hij een ‘veldgoal’ in een WK-finale.

WK-finale van 1978 in Buenos Aires: invaller Dick Nanninga in duel met de ArgentijnenDaniel Passarella (links) enOmar Larrossa. Foto ANP

Dick, warm laufen. Drie woorden sprak Ernst Happel in vier weken tijd tegen de op 66-jarige leeftijd overleden Dick Nanninga bij het WK voetbal in 1978. De bondscoach van Oranje – bekend om zijn uitspraak Kein Geloel – hield meer van kaarten dan van praten.

In de WK-finale vroeg Oostenrijker Happel bij een 1-0 achterstand tegen gastland Argentinië aan de Groningse Limburger of hij wilde warmlopen voor een invalbeurt. Oranje had in Buenos Aires een type stormram nodig om een verlenging uit het vuur te slepen. The rest is history.

Arie Haan bediende René van de Kerkhof die de bal ‘voor slingerde’ en de kopspecialist der kopspecialisten hoefde „alleen maar ja te knikken” met zijn karakteristieke, bijna vierkante voorhoofd: 1-1. „Toen die bal kwam, wist ik al dat het een goal was, dat voel je gewoon”, vertelde Nanninga tegen de Volkskrant. Detail: niet Nanninga maar Jan Poortvliet kwam in honderden miljoenen huiskamers in beeld als (vermeende) goalgetter.

Maar het was toch echt Nanninga, die de heksenketel van Buenos Aires – al was het maar voor even – tot bedaren bracht. In blessuretijd zou Oranje de wereldtitel op een decimeter mislopen: Rob Rensenbrink schoot de bal tegen de paal. In de verlenging was Argentinië de bovenliggende partij en werd het 3-1. Dictator Jorge Videla mocht de beker, als ultieme propaganda, aan zijn landgenoten uitreiken. Op de vraag of hij geen morele bezwaren had tegen een WK in een dictatoriaal land, zei de reservespits: „Kogels kop ik gewoon terug.”

In de laatste groepswedstrijd op het WK tegen West-Duitsland mocht Nanninga ook al invallen bij een achterstand. Dit keer had hij geen aandeel in de gelijkmaker. Hij werd al na vijf minuten uit het veld gestuurd omdat hij de scheidsrechter zou hebben beledigd. Volgens Nanninga had een medespeler dit gedaan en was de rode kaart ten onrechte aan hem gegeven.

Het type stormram speelde vijftien interlands waarin hij zes keer scoorde. Eén keer moest hij afzeggen omdat Oranje die keer op moederdag zou voetballen en hij niet gemist kon worden in zijn bloemenzaak in Kerkrade. Zijn mooiste interlandgoal maakte hij tegen IJsland, met het hoofd. „Vanaf twintig meter zo in het kruis. Die keeper keek me aan met een blik van: waar is die bal?”

Nanninga, geboren in de stad Groningen, begon zijn profloopbaan bij GVAV, het latere FC Groningen. Hij was in het betaalde voetbal een relatieve laatbloeier met zijn 24 jaar. Via Veendam verhuisde de semiprof – overdag was hij bouwvakker – 350 kilometer zuidwaarts naar Kerkrade. Bij Roda JC zou hij acht seizoen spelen en is hij met 107 competitietreffers nog steeds clubtopscorer. Met linksbuiten Pierre Vermeulen en rechtsbuiten Gerard van der Lem (en later Adrie Koster) vormde hij een alom gevreesd aanvalstrio dat ook in de Europa Cup successen vierde.

Na een kort avontuur in Hongkong speelde Nanninga nog vier jaar als libero voor MVV uit Maastricht. Hij beëindigde zijn loopbaan in 1986 op 37-jarige leeftijd. Kapotte kniebanden, luidde de medische afkeuring. Hij kreeg een baan als vertegenwoordiger bij aardewerkfabriek Sphinx, destijds sponsor van MVV.

Kettingroker Nanninga verkeerde al een poosje in slechte gezondheid. In 2012 moest zijn linkeronderbeen worden geamputeerd. Hij ontwaakte na vijf maanden uit coma. Vorig jaar werd zijn rechteronderbeen geamputeerd. Deze week hield zijn hart er mee op.

Correcties en aanvullingen

Dick Nanninga

In De man die Buenos Aires (even) stil kreeg (22/7, p. E7) schreven wij dat Dick Nanninga zijn profloopbaan bij GVAV begon. Hij begon echter bij de amateurclub Oosterparkers.

Nationale Nederlanden

In Flink meer winst voor ING en NN (5/8, p. E2) staat dat NN 6.000 werknemers telt. Dat getal is onjuist en slaat enkel op bedrijfsonderdeel NN. NN Group telt wereldwijd 12.000 werknemers.